BCCCAP00000000000000000000545

394 RO'.\!. 11. 25-36 de Trinitate, sed de Deo in genere, tamen, uti elcgantcr dicit LAGRANGE, « il scmble qu'il-y-a dans le rythme co111111c l/11 dessi11 tri11itairc » ( op. cit., m h. 1.). v. 33 - « O altit11do », gr. cii ~&&oc; = profunditas scu inunensi– tas... ; et nunc distinguuntur iuxta gr. tria in Deo: a) -¡¡;),ouwc; = divi– tiae, quae pracsertim de bonitate et misericordia, in quibus Deus dici– tur dives, et profunde dives 36 intelligendae sm1t. b) sapicntia (crocp[oc), qua Deus onmia ad hominis salutem conducentia prndenter et effica– citer disponit, et exscquitur. - e) scientia (y'1wmc;), qua Dcus cogno– scit omnes vias ad sua consilia salutífera in finem deducenda. - De istis tribus attributis praedicatur ~&t}oc; = profunditas 3 7. Illa altitudo, quanta sit, et quantmn superet aciem hmnani intel– lectus, explicitius dicitur in altera parte v. 33: « q11a111 i11co111prehe11sihilía stmt iudicia Ei11s (Dei), et ÍntJestiga/Jiles viae Eitts» ! 38. 'Indicia' et 'viae' idem vel simile quid indicare volunt; videlicet, consilia divina circa homines, tam illos qui ad salutem pervenilmt, quam illos qui, a salu– tis vi.a aversi, perem1t. Homo frustra laborat in illis scrutandis et per– vestigandis, quia « q11ae Dei s1111t (et intra Eum abscondm1tur), ne1110 cognoscit nisi Spiritus Dei>> (1 Cor. 2, 11); ergo nisi per eiusdem Spiri– tus Dei rcvclationem illa indicia et viac Domini cognosci ncquem1t. v. 34 - « Quis eni111 cognol'it scns11111 Do111ini?: a11t q11is co11siliari11s ei11s _{t1it? » - Dat rationcm illius impossibilitatis humanac ad scrutanda consilia divina. Nullus cnim homimun sc11s11111 vel mcntem (gr. vouv) Domini pcnetravit, ut quac ibi absconduntur, cognosceret: et nemo astitit Ei 11t consiliari11s. Prior interrogatio ad scie11tia111 Dei v. 33ª refcr– tur; altera ad Dei sapientiam. Hace verba, quamvis sine formula citationis consueta ponantur, desmmmtur ex Is. 40, 13 iu:x-ta LXX: ibi agitur de creatione, sed Paulus iure adaptavit ea operi salutis, in quo non minus elucct divina Sa– picntia et scicntia, cum sit opus secrctmn et mystcriosum, quod nc– dmn homo, sed nec angcli cognoscere posstmt 39, idcOlJUC consiliarii Dei essc nequeunt. 36 Cfr. Rom 2, 4; 9, 23; 10, 12). 37 Iuxta Vulgatam latinam essent duo solummodo attributa, nempe 'sapientia et scientia', de quibus praedicarctur 'divitia' hoc est, abundantia. Sed meliorcs codd. graeci habcnt coniunct. w1.l non solum ante yvcJ:HJswc;, sed ctia111 ante croq,b:c;: ideo vertendum esset: « o altitudo divitiarum, et sap., et scicntiac Dei». 38 Cfr. Ps. 35, 5: « indicia tua abyssus multa». (Nov. Ps = « Sicut marc pro– fundum »). 39 1 Cor. 2, 6-12; 1 Pe, 1, 12.