BCCCAP00000000000000000000545

392 ROM. 11, 25-36 gentibus tradebatur'; alii autem, ut A LAPIDE, dativmn illum aestimant fi11ale111, sic: 'iudaei non obedierunt « in vestram misericordiam », id est, 11t vos misericordiam consequeremini', eodem sensu ac dicebatur v. 11 « delictum iudaeormn foisse salutem gentium ». At huic explica– tioni merito obicitur sensus tautologicus cum immediato v. 30, ubi iam dicitur gentes invenisse misericordiam propter iudaeorum inobe– dientiam. Alii sumunt nt dativ11m obiecti, in quod iudaei credcre nolue– runt, v. gr. in Christ11111, qui est vestra misericordia (PELAGrus), vel 'in gratiant Christi vobis miscricorditer impensam' (S. THOMAs). Alii tamcn, (v. gr. CoRNELY cum Patribus graecis, et plerisque modernis) praefenmt conitmgere illud dativmn cum verbo seqnenti l:),s·r¡}lé:icrtv, etsi constructio sit rarior 33; quia ita melior servatur paral– lelismus qui vidctur ab auctore intentus: sicut in v. 30 dativmn afficit verb. l:),s·Í¡lh¡.z, ita in v. 31 afficit s),s·r¡&wcr,v: ita sensus parallelus est: 'sicnt gentes invenerunt misericordiam propter inobedientiam iudaeo– rmn' (v. 30), ita iudaei misericordiam obtinebunt propter misericor– diam gentium, sen gentibus exhibitam, quatenus propter eam provocati ad aemulationem, ipsi quoque tandem ad Demn revertentur, a quo m.isericordiam accipient. Hace explicatio videtur contextui aptior, et praeparat mclius sen– tentiam finalem v. 32 de triumpho divinae misericordiae. - Siqui– dem totl1s hic locus (vv. 30-32) celebrat Dei misericordiam, quae lucu– lentius apparet si in bo1111111 hominís dirigatur, q11am sí in ei11s 111alu111 ce– dat, (etsi illud malum tandem convertatur in bonum). Iamvero, in prima explicatione (LAGRANGE, etc.) eflcctus misericordiae e:xhibitae gentibus esset inobedientia iudaeorum; in altera autem (CüRNELY, etc.) est gratia iudaeis impertita. 11. 32 - Continet clavem quae aperit nobis consilia divina in per– mittendis hominmn peccatis: scopus est ostensio s11ae mísericordíae in omnes: adeo ut nemo possit de proprio merito gloriari, sed divinae misericordiae se debitorem fateri debeat; ita hominis gloria cedit Deo, cui unice debetur. « Conclusit enim », dat rationem misericordiae iam exhibitae gen– tibus, et exhibendae iudaeis: « conclusit... onmia », sed graece melius -rouc; 1rixv-rocc; = omnes illos, nempe, gentiles et iudaeos qua populos, potiusquam ut individua, consideratos; non enim vult negari aliquos tam ex gentibus ante Christmn, quam ex iudaeis post Christmn, Deo 33 Nota similem constructionem Gal. 2, 10; 2 Cor. 12, 7; Jo. 13, 29.