BCCCAP00000000000000000000545

ROM. 11 385 nuss1ones, et Eius libertatem in concedendis vcl denegandis donis suis (9, 1-29), item, post denuntiatam culpam iudaeorum in propria exclu– sione a salute (9, 30-10, 21), declarat in hoc cap. XI quibus limitibus numeri et te111poris contineatur illa reiectio populi, quae ex nuda VT littera vide batur esse plena et perpetua. Sic procedit: 1) Imprimís e111111tiat obiectio11em quam ex textibus propheticis ab ipso allatis posset quis proponcre: (v. 1: « Nu111q11id repulit Deus po– p11!11111 s11um? »: et respondet: « Absit », non repulit populum, saltem tot11111; et hoc probat a) argumento ex propria persona desumpto: ipse, Israelita genuinus est, et tamen non cst reiectus sed a Deo as– sumptus: b) ex Ps. 93 (94), 14: e) ex si.mili condicione tempore Eliae, qui querebatur se solum ínter cultores Iahvé esse relictum, et tamcn Deus sibi reservaverat septem millia fidclium, quos Elias ignorabat. Ita etiam. nunc reliquiae salvae factae sunt, quas Deus elegit ex gratia (11, 1-6). 2) Distinguir Israclcm qua pop11l11111, et individua illius populi, quae vicissirn. in duas partes scparat. Israel qua populus non est consccutus quod quacrcbat, nempe iustitiam, lJUia via errata, ex operibus scilicet, quaesivit cam, ideo a salute, quae per solam fidcm habetur, exclusus manet. - llldh 1 id11a populi quacdam, ncmpc « clectio », seu illud rcsi– duum quod a Deo elcctum cst, consecutum est illam iustitiam, quia via bona, ncmpc, fide illam quaesivit. - Ceteri, of. t,omo[, excaecati sunt, et propria culpa indurati, iuxta quod in Scritura praedictum erat (11, 7-10). - En quo limite 1111111eri continetur rcicctio populi: non totus prorsus rcicctus cst, siquidcm « religuiae >> cius conspicuac Chri– stmn reccpcrunt, et regni m.cssianici civcs facti sunt. Ergo rciectio non cst plena, sed partialis. 3) Sed neq11c cst dcfinitil'a, sed temporalis: praescns Israelís exclusio a salute fincm aliquando habcbit, cum nempe illud bonmn, cuius intuitu Deus permittit hoc malum, obtentmn fucrit; scilicct, cum Gentium conversio peracta fucrit. - Sic illud triste spcctaculmn po– puli quondam clccti, qui propria culpa a salute nunc meruit cxcludi, lacto mmtio suac conversionis mitigatur. - Incrcdulitas iudacorum erga Evangelium fuit occasio ut ille mmtius salutis transirct ad gentes, quac fide illum susccpenmt, et in regnum Christi admissac s1mt (11, 11-16). Hic inserit Paulus exhortationem ad humilitatem, ctlmico– christianis directam: ne superbiant de bonis qui.bus frmmtur, neque de propria electione prae iudaeis se extollant cosque despiciant; sed totum adscribant misericordiae Dei, qui et seipsos clegit, et aliquando