BCCCAP00000000000000000000545

384 ROM. ce. 9-11 Hanc obiectionem solvit Paulus in hac sectione Rom. 9-11, quae est apologetico-polemica: Deum defendit ab iniustitia, et iudaeos accu– sat de infidelitate. Deus semper iuste agit, et suis promissionibus fide– lis manet, sive cum exercet suam iustitiam in reiectione iudaeorw.n (cap. 9), sive cum ostendit suam misericordiam erga gentiles, et tan– dem etiam erga iudaeos (cap. 11). Iudaei autem non debent quere– las Deo movere, quod a domo et hereditate patema expulsi, gentibus impuris sint postpositi: ipsi enim culpa sua semetipsos excluserunt, dum Evangelio quod ipsis sicut et gcntibus pracdicatum est, obedire nolucnmt, sed magis iustitiam propriam ab operibus Legis quaes1e– runt (cap. 10). Hic est 11ex11s huius sectionis cum praeccdenti (Rom. ce. 5-8), in qua celebraverat Paulus bcatitatem christianorum, qui per fidcm iusti– ficati Christo adhaerent, et Eius triumphi de peccato, lege et morte participes effecti, filii Dei et heredes regni caelcstis sunt constituti. Hace beatitas onmibus hominibus est dcstinata, et primum iudaeis offertur. Sed maior pars eorum, scandalum passa in Christo, Etm1 recipere noluit, et ita a salute se exclusit. En causa magni doloris Pauli, qui optaret ut fratrcs sui sccundum carncm participes esscnt tantorum bononun. At isti ex propria condicione, nempe, ex non adhaesionc eormn Christo et pracdicationi Apostolorum, argucbant falsitatcm messia– nitatis Christi et pracdicationis apostolicac: nan1, si fatentc Paulo, Mcssias venturus erat imprimís pro iudacis iuxta pracdictiones Prophc– tarmn, quomodo iudaei Emn non agnovcrunt, sed reiccerunt?. 'Si Icsus esset Mcssias, diccbant ipsi, et dona quac Ipse attulit essent bona messianica, Dcus rnendax fuisset promittendo 1Zobís Messiam et bona, quae non nobís, sed aliis daturus erat. Atqui hoc asscrere de Deo cst blasphemum; Ergo praedicatio Apostolormn de Icsu-Messia et de bo– nis ab Eo allatis, est falsa'. En gravissima difficultas, quam Paulus agcns de bonis a Christo nobis allatis, non poterat praetcrirc, quin explicarct quomodo exclu– sio iudaeormn non contradicat divinis promissionibus in VT factis, imo cum ipsis optime concordet, nam etiam hace obcaecatio et con– tradictio iudaeorum praedicta erat. (Cfr. 'A11alysi111 Epistolae' supcrius positam, ubi triplícem rcsponsioncm huic difficultati a Paulo datam habcs). B) Cap11t XI, ubi pericopa a nobis explicanda invcnitur, cst con– solatori11111, quatenus, post vindicatam Dei fidelitatem crga suas pro-