BCCCAP00000000000000000000545

ROM. 6, 16-18 379 sed estilla quae in obiectione v. 15 implícita continetur: nempe, 'ergo non est peccandum, praecise quia estis sub gratia; sed fructus iustitiae quos gratia postulat, ferre debetis'. « Cui exhibetis vos servos ad obe– diend111n, serví estis ei11s cui obeditis, sive peccati ad mortem, sive obeditionis ad ittstitiam. - 'Peccatmn' personificatur velut dominus qui servos quaerit, eisque stipe11di11m solvit pro servitio, mortem videlicet (tempo– ralcm et aetemam). - Peccato opponitur « obeditio » seu obedientia, cuí christianus se tradit, et quae est obedientia Deo tamquam domino: illa tendit de; 3tzixwcrúv·,¡v, ad iustitiam seu sanctitatem, nam exsequendo Dei mandata, exercentur virtutes et sanctitas obtinetur, cui vita aeter– na reservatur. Ita, sicut peccatum ad mortem, ita obedientia perducit ad vitam, mediante iustitia. v. 17 - « Gratias aute111 Deo quod f11istis scr¡;Í pecc<1ti, obedistis a11tem ex carde in eam _formam doctrinae, in quam traditi estis »: Paulus exprimit 111inorc111 arg11111enti formula gratiarum actionis. Ante baptismum fue– runt serví peccati, per ipsum autem, quem simul cum doctrina Evan– gelii ex corde susceperunt, transierunt in servitium iustitiae (v. 18). - Non agit gratias co quod fucrint serví pcccati, sed co <.1uod, cwn fuc– rint olim tales, nunc non amplius sint, sed in libertatem evangelicam translati fuerint. « For111a se11 typus doctrinac » in quam fidcles dicuntur traditi a Deo, seu a gratia Dei, est EFm1,1;cli11111, quod facit hominem 1iberum26, dum Lex servos constituebat (Gal. 4, 21-31). - «Traditi estis >> 7tixpt::3ó&·,¡,s: subiectmn non exprimitur, sed est absque dubio Deus, et illo verbo notatur gratuitas vocationis ad fidem, sicut verbo 'obedistis' et appositione 'ex corde' notatur indoles libera et spon– tanea fidei: 'non solum obedistis, sed ex toto corde vos addixistis, libentissime Evangclium suscepistis'. l'. 18 - « Liberati a11te111 a peccato, scrui facti estis i11stitiae »: 'liberati a peccato', id est, ah eius servitute: 'serví facti estis iustitiae', quod non est servitus, sed vera libertas; nam 'servire iustitiae' est idem ac 'serví.re Deo', sicut dicitur v. 22: 'servire aute1n Deo, regnare est'. Conclusio istius syllogismi, ut diximus, non exprinútur, quia ni– nús obvia est: si enim horno se debet totmn ei domino cui se tradidit, (nam nemo potest duobus dominis serví.re [Mtt. 6, 24]), si baptizatus se tradidit in servitium iustitiae, promun est concludcre ut hui.e, et non 26 Cfr. Iac. l, 25; 2, 12: ubi Ev.mgdium designatur per « legem perfectam li– bertatis ».