BCCCAP00000000000000000000545

378 ROM. 6, 15-23 22, Nunc vero liberati a peccato, serví autem facti Deo, habetis fructun1 vestrurn in sanctificationem, finem vero vitam aeternam. 23, Stipendia enim peccati, mors. Gratia autem Dei, vita aeterna, m Christo Iesu Domino nostro. v. 15 - « Q11id ergo?, peccabi11111s, q11011iam 11011 s¡¡11111s sub lege, sed sub grati a?: Absit ». Imprimís nota ad verbum « pcccabimus », lcctioncm gr. entice mclius fundatam cssc &µixp-r-r¡crwµsv (coniunct aor delibcrativum = 'pccccn1Us'): pauci et iuniores codd. habcnt &µixp-r-r¡croµs'1 = peccabimus; denique duo FG habent ·i¡p.ixp-r-r¡crixµsv = peccavimus. - Haec tamen lcctio erronca est, quia cum contextu pugnat: ca bene explicatur ex pcrmutationc litte– rarmn b et v, in codd. frcquentissima. Ideo, illi codd. latini qui habent 'peccavin111s', possunt habcri ut testes lcctionis 'pcccabimus', quae bcne rcd– dit quoad scnsum lectioncm gr. commumorcm. Asscrtio ultirn.is vcrbis v. 14 focta, ansam pracbcrc potcrat crro– ncac et pcm.iciosac conclusioni; nimirum: 'si Legc non tcncmur arn– plius, liccbit nobis pcccarc, ca faccrc quae Lcx prohibcbat, et non cu– rare ca quae Lex praecipiebat, de quibuscumque pracccptis agatur, non solmn cacrirnonialibus et ritualibus, - quac cum esscnt tcmporalia, non arnplius vim habent -, sed ctiarn moralibus, quac non fiunt ca– duca, sed vim obligandi sempcr scrvant?' - Similitcr, 'si sumus sub gratia, pcccatum non nobis noccbit, quia co ipso qnod Dcus nos sub hoc statu constituit, dedit nobis pignus veniac; ergo poterimus libere pcccare: nostra insertio in Christmn focict ut pcccatmn non impu– tetur nobis' 25. « Absit! », µ·r¡ y±•1ot,o: blasphcmarn dcductioncrn re1cit Paulus argumento ex moribus hominurn smnpto, cuius praemissa maior v. 16 - ponitur, et est principium seu axioma genera/e ab ornnibus admissum, quod proinde non indiget nisi enuntiationc, non demonstra– tione: illud bene cognoscunt romani, ideo incipit: « Nescitis » c,,jx. o'rnix-rs; et responsio subintellecta est: 'certe scitis' (sicut v. 3). - Axio– ma est hoc: « Cuius servitio aliquis se dcvovet, illius obsequio dcbet se totlllll impcndere, ab coque spectare mercedem ». - Praemissa minar est v. 17: 'Atqui vos, relicto servicio peccati, tradidistis vosme– tipsos servitio iustitiae'. - Conclusio, ut evidens, non exprimitur; 25 Memento doctrinae LUTHERI M., abusus morales ex ipsa iustificatione, nempe ex gratia et bonitate Dei, derivantis.