BCCCAP00000000000000000000545

372 R0'.11. 6, 1-14 Complementum vocis GÚµcpu,oc; est « similitudini... » •0 oµotwµét.n ... , sed quia hoc videtur esse tautologicum, nem.pe 'per baptismum inserti su– mus similitudini mortis Eius, id est, baptismo', aliqui supplent cxu,(i seu XptcrT(i, et dativum ,é¡} ó¡1.o,w¡1.et.n explicant ut dativ instrumenti seu madi, hunc optimum sensum dicientes: « Si enim uniti sumus Christo per simi– litudinem mortis eius, nempe per baptismum... ». - Sed non animadver– tunt quod illa additione augetur diflicultas in altera parte, in qua suppleri deberet non tantum cxuTc:i sed etiam. ,(i óµoiwµcxTt. - !taque puto non opus csse aliquid supplere; sed suflicere ut verba « complantati similitudini mortis eius » ita solvamus: « complantati morti eius, cuius similitudo in baptismo habetur ». Ita idea est verior: non enim configuramur proprie loquendo « similitudini mortis Christi », sed unirnur ipsi morti Christi, vel ipsi Christo mortuo...- Ita quoque tollitur diflicultas pro altera parte, in (1ua suflicit subintelligere .c:"i é.¡1.0,wµcx--r,, et vertere sicut in prima: « etiam uniemur resurrectioni eius, cuius similitudo in baptismo pariter habetur ». De quanam autem participatione resurrectionis Christi agitur? - Quidam, arguentes ex verbo in futuro bóµs.[h = eri111us, putant hí:c agi de futura nostra resurrectione gloriosa. - Sed, quamvis hoc non excludatur, nm1c tamcn apostolus versatur in conunendatione novae vitae quam baptizatus inire debet. Ergo, sicut per insertionem morti Christi in baptismo mortuus est peccato, ita per inscrtionem resur– rectioni Eius debet in novitate ambulare. - Illud futurum b6¡1.sScx = cri11111s, posset vcrti, 'csse debc11111s', vcl etia111 vult innuerc certitu– dincm eflectus baptismi quoad novam vitam, sicut infra v. 8 et 14. - Igitur, illud scr6µdh est f11t11m111 logíwm, indicans id quod conse– quetur immediate tamquam effectus baptismi, et quod per nostram vitam continuabitur. v. 6 - Dicit quid importet pro nobis morí peccato; vidclicet, non ultra servire ei, obediendo concupiscentiae, per quam nos iterum subiugare vult. « Hoc scícntcs, quía vctus homo noster sí11111l cmcifix11s cst, 11t dcstruat11r corp11s pccrntí, ut ultra 110/l scrvía11111s pcccato ». 'Hoc scien– tcs' de hoc bcne persuasi: « l'Ct11s ho1110 » ó n:x),cx,oc, &v&pwnoc;, est 'horno ex Adamo natus, peccato infcctus et peccatis serviens': « 11ct11S homo noster » sumus nosipsi vetustate corruptionis ex Adamo contrac– tae, atque fomite concupiscentiae dominati. - Talis homo mortuus est, quando Christo crucifrx:o per baptismmn inscrtus est. Fíllís illius 1nysticae mortis fuit << ut dcstruatur », scu 1nclius 'ut cvacnarctnr' ,wx xixT:xpy-r¡&'7¡, ut virtntc sna privarctnr 'corpus pcccati', id est, concnpi– sccntia quae in corporc cst, et co abntitur ad pcccandum (cfr. vv. 12 s.). - Fí11ís ulterior fuit « ut ultra non scrviremus peccato >>: esset enim