BCCCAP00000000000000000000545

366 ROM. 5, 12-21 disse Legem eo scopo ut peccata augerentur: dum si smnitur sensu consecutivo, diceretur Deum dedisse Legem per se bonam, et in bo– num finem; malitiá autem hominum fuisse conversarn. in laqueum et occasionem peccatorum: unde sanctitas Dei maneret salva. - At, si– cut apposite notat LAGRANGE, in hoc vcrsu Deus non cst in causa; ne– que enim norn.inatur. Sed inducitur tanturn. Lex quasi personificata, ideoque voluntate praedita, et perhibetur ingredicns in 1mmdmn ut augeret delicta. Haec autem quasi-voluntas non reddit eam malam, sed cst simplex cxpressio condicionis inhaerentis cuilibet legi, nempe augere peccata, quatenus ipsa prohibitione anút concupiscentiam, qua « nitimur in vetiturn. semper cupimusque negata )> 16. Intentio autem Legislatoris non fertur in malum, nempe in peccata quibus Lex dat occasionem, sed illud perrn.ittit intuitu boni ex ipsis peccatis exori– turi. Si ergo illud « ina », sensu fi11ali intellectum, sumitur de Deo, debct intelligi de Eius voluntate permissiva quod attinct ad multipli– cationem et gravitatem pcccatorum, de Eius autem voluntate absoluta quod attinet ad bona ex illis peccatis secutura; efficicnt enim ut homi- 11es ex abysso mali in quod in dics profundius ruunt, ad Dcum cla– ment, et agnoscentes suam aegritudinem, quaerant 1nedicmn a quo unicc sanari poss1mt, ncmpe Christum et gratiam Eius (Ita Aucusn– NUS, In Ps. 102, n. 15; et THOMAs2) 17. « To paraptoma », delictum, quod per Legem ablmdasse dicitur, intelligitur collective de peccatis actualibus hominum, de ipsis trans– gressionibus legis, 11011 de pcccato personali Adami, aut de peccato origi11ali. Quod intcntio praecipua Dei in da11da Legc quac peccaturn. augcret, esset ut gratia rn.agis paterct, dicitur verbis sequcntibus: « Ubi autcm ab1mdaJJÍt dclict11111, s11pcralnmdavit gratía ». Advcrb. « ubi » videtur smncndmn sensu suo nativo, nc1npe localí, potiusquam temporali, quia « 011 )> graccum 11011 adhibetur de tempore, sicut aliquando la– tinmn « ubi », sed de loco. Signantur ergo speciali modo Iudaei, ínter quos peccata occasione Legis crevenmt, et qui.bus gratia Redcmp– tionis primum illuxit; sed insinuatur quoquc toturn. gcnus humanum, multis dclictis irretitmn (v. 16), nam sententia haec est quodamrn.odo univcrsalis, ac si « ubi » staret pro « ubicumque ». Ideo etiam mutat « to paraptoma », quod ex Lege consequebatur, in « he amartia >>, quod designat in tota hac pericopa peccatum originale, non iudaeis solum 16 Ovrnms, Amor., III, 4, 17. 17 Cfr. BLAESER P., Das Gesetz bei Pa11/11s, NTAbh, 19, 1-2: Münst i. \V., 1941.