BCCCAP00000000000000000000545

364 RO:\I. 5, 12-21 Locutio 1g1tur « in omnes » habet in prima et in altera parte diversam ex– tensionem, in illa universalem, in hac restrictam; ratio est quia homo non se habet ad casum suun1., sicut ad suam reparationem: potuit ruere in mala ob solum actmn Adami, sine sua personali actione; sed non potest reparari sine sua cooperatione, nempe fide in Christum... - Unde parallelismus non ideo perit ex hac diversa extcnsione « eis pá11tas », sed 111.anet hoc sensu: 'Sicut delictum Adami attulit condemnationcm 011111ílms qui ab eo natura– liter procedunt, ita iustitia Christi affert iustificationem 011111ilms q11i ex Eo spiritualiter renascuntur'. v. 19 - In hoc versu parallelismus est perfectus, et idea clarior. Est explicatio v. 18i, cuí coniungitur per particulam « gar = enim ». - « Siwt enim per i11obedie11tim11 1mi11s homi11is peccatores constituti s1mt 11111lti... ». - Peccatum Adami, quod hucusque generico nomine (pa– ri'1basis, pari1pto111a) vocatmn fuerat , nunc termino specifico appellatur « inobedientia, parakoé >>; fuit enim transgressio formalis divini prae– cepti ( Gen. 2, 16. 17; 3, 6. 12. 17). - Per illud ergo peccatum, « omnes » (hoc enim significat « oi polloí », cfr. supra) constituti sunt peccatores; hoc est, tales 11ere effecti sunt, non solum externa, fictitia imputatione, sed vere interna, reali constitutione: ablatum est ab Ada– mo, et per eum ab omnibus ex ipso propagandis, donum iustiti::te ori– ginalis, et in statu peccati sen inimicitiae Dei constituti sunt. - En clare assertam exsistentiam peccati originalis in omnihns posteris Adae, et insinuatam pariter rationem qua omncs in Adamo peccarunt, nempe oh solidaritatem onmium cnm eo: atque item innui.tnr modus quo contrahitnr, nern.pe per traducem naturalis gencrationis ah eo. - « ita et per 1111i11s obeditio11e111 iusti co11stit11cnt11r 11111 lti ». - Actio Christi qua onmes instificati stmt, qnaequc v. 16 appellahatur « di– kaioma = opus iustmn, recte factun1 », nunc proprius dicitur « ohc– dientia = upakoé », submissio voluntati Patris (quam Philip. 2, 8 vo– cat « ohedientiam usquc ad 1norten1, n1ortcn1 auten1 Crucis», quam « didicit ex iis quac passus cst >>: Hcb. 5, 8). - Hace Christi obcdien– tia opponitur inohcdientiae Adami, et habet efl:ectmn prorsus con– trarium; unde si inobedientia Adami verc omncs constituit peccatorcs, ohedientia Christi constituit omnes JJcrc i11stos, et non imputative tan– tum: transtulit nos ex statu peccati in statum iustitiae sen gratia'.". et amicitiae Dei; reddidit nohis id quod in Adamo amiseramus, et qui– don, uti vv. 15. 17 dixit, multo uberius et excellentius. - Dicit autem. in prima parte v. « constituti stmt », in secunda vero « consti– tuentur »; quia peccatum contraximus ipso facto, ex sola inclusione nostra in Adamo, sine nostra actuali voluntate; obedienti1 autem