BCCCAP00000000000000000000545

360 ROl\1. 5, 12-21 1 Cor. 15, 22. 45-49, quin in cius demonstratione immoretur; suppo– nit enim eam ab omnibus cognitam et admissam. Illa typologia quasi manuductus considerat et opponit inviccm opus utriusque Adami, primo quidem argumento a fortiorí (vv. 15-17), deinde argu/Jlento a pari (vv. 18. 19. 21). Cum antitypus sit natura sua nobilior et dignior typo, etiam actio illius et effectus per eam producti excellentiores sint oportet. - Ideo, conunemorata ratione typica Adami respectu Christi, venit statim ad dissimilitudines ínter utrumque describendas. v. 15 - « Sed non sicut rlelict1111l, ita et rlo1111111 »: Do11u111 (-:o zrÍ.plcrµa), est opus Redemptionis a Christo gratuito positum, et omnia bona ex sola Eius liberalitatc nobis collata. - « Delíct11m » (-rf1 1taprÍ.1t,&J¡1.a) est peccatum personale Adami, quod, uti statim dicit, attulit onmibus mortem. - Dicit igitur: « Quantacumque potentia dclictwn Adami supponatur praeditwn ad nocendum., multo maiori vi pollet donum. Christi ad salvandmn, tum (1uia bonum est per se efficacius malo, tum quia auctor malí, Adam, est simplex horno, auctor vero boni est Deus, qui per unum homi:nem Christum gratiam confort». Ideo subitmgit: « Si enim wiius delicto m11lti mortui sunt »... Non dicit « omnes » sed « multi », ut mclius servctur antithesis cum <( per 111111m hominem », v. 12; nam. unitas opponitur multitudini, potiusquam totalitati sen universalitati; et <( multi » dicit plus quam <( onmes », nam onmes possunt esse pauci; dum Paulus vult signare vim illius dclicti ab 11110 conunissi, sed 11111ltis mortem afferentis. <( Multi », quotquot illi sint; ergo onmes, sicut antea explicite dixit v. 12. - Igitur, si delic– tum 1mins tantw11 valtút ad mortem onmium physicam c1uidem et spiritualem, <( multo magis gratia Dei et domm1 in gratia (quae est) unius hominis I. Christi in plures abm1davit ». (In graeco non habe– tur <( in plures », sed <( in multas»)! - Multo magís, est illatio logica, ait LAGRANGE, qui vertit: <( Cambien plus doit-il-étre vrai! ». - <( Gra– tia Dei>> est benevolentia divina erga homines, ex qua onmia bona tamquam a primo fonte proflmmt: « donum in gratia unius Hominis I. Christi », est idem ac « donum quod est, vel consistit in gratia... I. Christi; vel donum quod confertur nobis in, wm, vel per gratiam I. Christi ». Istud donm11 est opus Redempti01iis, quod dicitur <( in gratia I. Christi », quia est donum gratiosum, ex pura liberalitate Eius promanans. Dicit itaque Paulus: 'Divina benevolentia, et donmn gra– tiose a Christo nobis collatum, multo magis quam delicttm1 abrn1da– runt in omnes; hoc est, copiosiores et meliores produxenmt effectus'. Christus consideratur ut Mediator per suam humanitatem, qua Patri