BCCCAP00000000000000000000545

356 ROM. 5, 12-21 Arg11111e11t11m a pan 111 uutio positum (v. 12) manet incompletum, nam omittit apodosim, utpote claram, et quae a lectoribus possit fa– cile suppleri. Ceterum, incisum fmale v. 14 (« qui est forma [= typus] fi1t11ri ») potest haberi ut tenens locum apodosis. - Sed ínter utrumque ponit parenthesim (v. 13. 14ª), ut probet peccatum afferens mortem non esse peccatum actuale seu personale tmiuscuiusque, sed peccatum naturae sen originale. - Inde subiungit arg11111e11t11m a fortiori (vv. 15-17), quo probat bona per Christum nobis collata longe superare mala per Adamum irrogata. - Transit iterum ad mg11111e11t11m a pari (vv. 18. 19. 21), et comparat effectus contrarios transgressionis Adae et obedientiae Christi. - Sed in v. 20 introducit episodium de Lege mosaica, quae foederata peccato, causa vcl occasio fuit multiplica– tionis delictorum; quod tamen inservivit ad clarius demonstrandam efficacitatem gratiae Christi. Nota bcne: Peccatum et mors personificantur; considerantur ut duo reges in onu1es homines imperim11 suum tyra1micum exer– centes; semelregnum peccati (v. 21), et bis regnummortis (vv.14.17) commemorantur in nostra pericopa. Sed illis opponitur regnum gra– tiae (v. 21), et regnum instificatorum, qui in vita regnabunt per Chri– stum (v. 17). TEXTUS: 12, Propterea sicut per unum hominem peccatum in hunc mundum intravit, et per peccatum mors, et ita in 0111nes homines mors pertransiit, in quo omnes pcccaverunt: 13, Usque ad legem enim peccatum erat in mundo: peccatum autem non imputabatur, cum lex non esset. 14, Sed rcgnavit mors ab Adam usquc ad Moysem etiam in cos, qui non pcccavenmt in similitu– dincm pracvaricationis Adae, c1ui est forma futuri. 15, Sed non sicut dclictum, ita et donum: si enim unius delicto multi mortui sunt: multo magis gratia Dei et donum in gratia unius hominis Iesu Christi in piures abundavit. 16, Et non sicut per unum pec– catum, ita et donmn; nam iudicium quidem ex uno in condemna– tionem: gratia autem ex multis delictis in iustificationem. 17, Si enim unius delicto mors regnavit per unum: multo magis abun– dantiam gratiae, et donationis, et iustitiac accipientes, in vita regna– bunt per unum Icsmn Christum. 18, Igitur, sicut per unius delictum in omnes homines in condemnationem: sic et per unius iustitiam in omnes homines in iustificationem vitae. 19, Sicut enim per ino– bedientiam unius hominis, peccatores constituti sunt multi: ita et per unius obeditioncm, iusti constituentur m.ulti. 20, Lex autem. subintravit ut abundaret delictmn. Ubi autcm abundavit delictum,