BCCCAP00000000000000000000545

RO:\L 5, 10-11 355 salutem no bis iam reconciliatis conferendam 13 • - Probat igitur Apo– stolus illam spem gloriae, quam sirnul cLm1 pace iustificatos habere dixit (v. 1. 2), esse solide fm1datam, et de ca posse iurc gloriari. JI. 11 - « Non sol11111 a11te111 »; ista locutio clliptica, iuxta Vulgatam quae habct « sed et gloriamur... », refcrtur ad ultirn.um vcrbum finitum, « salvi crimus », ac si dicerct: non solun1 pro futuro salutcm spcran1us a Christo gloriase vivcntc, sed iam in pracsenti « gloriamur » et exsul– tam.us in Deo, ac si cam iam possidcremus; nam curn. pcr Christmn iam fucrimus Deo rcconciliati, cius posscssio est certa (CoRNELY). - hLxta graecum antcm, cuius lcctio z:xuzC:iµsvo, criticc probabilior cst, ellipsis videtur refcrenda ad participium praecedcns « reconciliati », hoc modo: « non solum reconciliati, sed et gloriantes in Deo ... » (LA– GRANGE). Iustificati ad salutem pervenirc ccrto sperant, non solum ut reconciliati, sed ctiam gloriantcs in Deo id faciunt, utpote qui bonita– tcm Dei et amorem Christi, qui eos rcconciliavit, expcrú sunt. Fatendum cst sensum cum participio z:xuzwµsvot essc laborio– sum, planiorem vero cum x:xuzc:i ¡1.sl }:x: ideo posset supplcri mente (sicut alibí constat esse faciendum), verbum fo¡w1, et ita scntentia esset clara, prout supra explicatum est. B) PERICOPA DE PECCATO ORIGINAL! (5, 12-21). - Eam inserit Paulus ut compleat doctrinam de Christo, auctore iustitiae hominibus collatae per fidem in Eum. Sicut in superiore pericopa (5, 1-11) consi– deravit Christum si11g11los iustificantem, ita in hac exhibet Ipsum toti generi hu111m10 iustificationis donum sua obedientia merentem. Compa– rationem instituens inter Christum et Adamurn., ostendit hunc exsti– tisse peccati et m.ortis auctoren1, Christum vero, peccato et m.orte destructis, iustitiam et vitam. toti generi humano promeruisse, imo multo maiora bona in onmes homines ex Christi obedientia derivasse, quam promanaverant mala ex Adami praevaricatione. -- Tota peri– copa procedit per comparationem Adanú cum Christo, cuius ille di– citur typus (v. 14): fundatur igitur i11 typologia Adami re.1pectt1 Christi, quam Paulus non de111onstrat, sed asserit, cognitam eam supponens, et ab onmibus sine controversia admissam. - Argumentatio est a parí, et a fortiori: illá utitur in initio et in fine, interponcns argumcntum a fortiori, et intermiscens mentioncm de Lege rn.osaica, et de cius sco– po in oeconomia divina. 13 Huc faciunt illi tcxtus, in quibm Christus ad vitam gloriosam rcsurgcns, di– citur potcns ad ornncs vivificandos et s,1lvandos (cfr. 2 Cor. 13, 4; 1 Cor. 15, 45; Hcb. 5, 9; etc.).