BCCCAP00000000000000000000545

AD ROM. - ANALYSIS 347 C) PARS ALTERA, p rae ti e a (12, 1-15, 13). Haec pars continet 111011ita 111oralia quae ex praecedenti doctrina obvie fluunt, et statui ecclesiae romanae valde sunt accomm.odata. - Sunt multiplicis ordinis, nec ínter se stricto nexu ligata. Fil11m a11re11111 quod videtur onu1ia connectere, est vol1mtas Dei: haec debet esse christiano, qui est filius Dei, 111otiv11m efficax quorumcumque praeceptormn adimplen– dorum. 1º) Officia omnibus communia (12, 1-13, 14): a) Corpus mortificandmn, et tamquam hostia Deo grata offerendum; Deus enim hoc vult (12, 1 s.): - b) unusquisque dona quae accepit a Deo, in bonum commrn1itatis expcndat, nam onmes srn1t 111.embra ciusdem corporis mystici, Christi (12, 3-8): - e) ideo caritatem erga 011111es, etia111 ini111icos, colant; et curcnt illas virtutes, sine quibus ca– ritas subsistere nequit: patie11tiam, h11rnilitate111, a111ore111 pacis, etc. (12, 9-21) : - d) s11bmissio11e111 et obedie11tiam praestcnt auctoritatibus civi– libus, quia omnis potestas est a Deo, et obedicntia Ipsi praestatur; ideo est ohligatio co11scie11tiac (13, 1-7): - e) tandem, omnia praecepta in una caritate comprchcnduntur; ideo ipsa maxime curanda est (13, 8-10: -- f) memores iudicii divini, deponant opera tc11cbram111, et in– duantur ar111a lucís, id est, piam vitam tamquam Christum induti agant (13, 11-14). 2º) Post generale praeceptum caritatis, loquitur de casu parti– culari, in quo caritas servanda est: nempe, de Jratrilms i11.firmis i11 _fide, qui distinctionern. ciborum et d:ienun facientes, poterant scandalum sumcre ex inobscrvantia aliorum, qui jir111iores in _fide, putabant se his non tcneri. Ambo rogantur ut se mutuo non iud:icent aut spernant, sed iud:i– cimn Deo rclinquant. - Firmiores autem, - ínter quos Paulus se re– censet (15, 1), ac proinde eorum modmn iud:icand:i et agend:i ap– probat -, debent cum caritate sustinere infirmos in fide, et eos instruc– re. Bonum pacis omnibus aliis bonis anteponendum: nolint conten– tiose propriam opinionem sequi, sed sciant ei renuntiare pro bono pacis, ad exemplum Christi, qui non sibi placuit, sed propter nos op– probria in se suscepit (14, 15-15, 6). Gmtes, id est, ethnico-christiani, (jirmiores illi, qui non facitmt distinctionem ciborum aut dierum), debent esse miscricordes et bcnigni e1ga debiles ( 0 = iudaeochristianos), memores se 11011 primario iurc, sed ex misericordia foisse vocatos (15,7-13). D) EPrLOGUS (15, 14-16, 27). - Continet tria: 1) notitias perso– nales: 2) salutationes: 3) d oxologiam.