BCCCAP00000000000000000000545

346 AD ROM. - ANALYSIS iudaeos (9, 24-29); honun tamen 1101111isi reliquiae, id est, pauci iuxta prophetias, salvae factae stmt. - Ergo exclusio praese11s Israelís 11011 est contraria promissio11ib11s diuinis, neque pe,fectionilms Dei. 2º) Exclusio Israelís propriae wlpae tri/menda est, quia noluit in– gredi uia111 fidei, quae est unica via salutis; sed maluit sequi propriam institiam ex suis operibns consecutam: indaei noluerunt agnoscere Christnm, de quo scandalizati sunt et emn despcxerunt (9, 30-10, 4). - Fuerunt irn.prudcntes et stulti, nam sequentes viam difficiliorem, viam operurn., noluerunt viam faciliorem et securam fidei in Christmn tenere (10, 5-13). - Ncc habent excusationem de peccato suo: nam et potuenmt cognoscere illam viam salutis, quia et illis praedicata est, sicut et gentibus (10, 14-18); et potuenmt intelligere illam mclius quam gentes, sed noluerunt (10, 19-21). 3º) Excl11sio Israelis a salute 11011 est 11ni1Jersalis neq11e defi11itiva (11, 1-39): a) 110n est 1mi1Jcrsalis, smit cnim multi iudaei qui fidem Christi suscepenmt; imo Apostoli et praedicatores Evangclii ad po– pulum iudaicmn pertincnt: nunc, sicnt temporc Eliae, Dcus rcscr– vavit sibi plures israelitas fideles, qui pcr gratiam, non per opera sua, tales effecti smlt (11, 1-6). Igitur, natío iudaica ut talis cnm ducibus suís repulsa est; rclíquiae vero sunt a Deo assurn.ptae (11, 7-10). In populi iudaici reiectionc admírandum cst consilium Dei miseri– cors, facit enim ut ea inserviat saluti gentium, et tandem ipsius Israe– lis: obcaecatio Israelís cst gentibus occasio et incitamentmn ad amplec– tendam cam fidem quam iudaei reieccrunt, et ad potiendum illis bonís quae huic fidei sunt annexa (11, 11 s.). Attamen gentes ne se e:c-ctollant, neque despiciant iudaeos: considerent se esse oleastros, i:n bonam oli– vam Israelís insertos, et participes pingued:inis olivae, et 11011 ipsos radicem portare, sed radicem eos nutrire: sint ergo !111111iles et Deo grati, alioqui11 et ipsi excide11tur (11, 13-24). b) Ceterum cxclusio Israelís a salute 11011 est defi11iti11a, sed alíquando ccssabit. - Híc revclat Paulus 111ysteri11m sibi a Deo conununicatum; scilicet, 'postquam ple11itudo gcnti11m in regnmn intraverit, t1111c omnis Israel sal11us fiet': provocatns ad acmulatio11em ex convcrsíone gentíum, et ipse convertetur, et ag11oscet Christum (11, 25-32). Concludít Paulus tractationem suam, efftmdens cor stmm in lau– des sapientiae Dei, qui onmia in gloríam suam et in hmninum salu– tem sapicnter dispo11it, et pervcnit ad scopmn suum viis huma11ae rationi imperviis (11, 33-36). « O altitudo divitiarum sapie11tiae et scientiae Dei!. .. Ipsi gloria in saccula l ».