BCCCAP00000000000000000000545

AD ROM. - ANALYSIS 345 pellat pro nobis. Ergo salus l10111ill11111 Christo per fidem adhaerentium cst certa (8, 28-34). Hac certa salutis spe fretus Apostolus, exsultabundus exclamat: « Q11is 110s separabít a caritate Christi »?: 'Christi' intellige genit subiec– tiv, i. e., a caritate qua Christus nos diligit et sibi arete 1mitos tenet? Nemo et nihil ('nulla creatura') valebit nos abripere e manu Dei tam impense nos diligentis, et Christi, opus salutis nostrae tanto amore exsequentis (cfr. lo. 10, 27-29). Exprimitur itaque certitudo salutis: consilium Dei salvificum Christo co11unissw11 certo triumphabit, ni– hilque illud poterit impedire. (Ita interpretes communiter a saec. XVI et deinceps). Patres autem tam graeci quam latí.ni, et interpretes antiquiores, in interrogatione Pauli: « Quis nos separabit a caritate Christi? », su– munt 'Christi' ut ge11it obiectiv, nempe, a caritate qua Christum dili– gimus?: quasi Apostolus, tantam Dei caritatem admiratus, vellet pro posse eandem Deo et Christo rcpendere, et protestaretur suum fer– vidum amorem erga Christurn, a quo nulla creatura poterit ewn se– parare. - Profccto, hic gratitudinis affectus sponte oritur ex consi– deratione amoris Dei et Christi erga nos: sed contextus priorem ex– plicationern potius commendat. (Cfr. CoRNELY R., op. cit., in h. loe.). Sectio 3ª (9, 1-11, 36). In ea vi11dicat Pattl11s thcsim s11a111, eam defen– dens ab obiectione c1uae exsurgit ex exclusione populi Israel a salute. Nam cum dixerit in propositio11e (1, 16 s.) « Evangelium esse virtuten1 Dei in salutern onmi credenti, i11daeo pri11111111 et graeco »; obvia se offerebat obiectio: 'cur igitur Evangelium non exseruit hanc virtu– tern in iudaeis?; an Dei promissiones irritae su.nt? '. Paulus respo11det: 1 º) Verum est privilegia praeclara Israel (9, 1-5) dare ei iuridicam praecede11tia111, quae in praecedentiam facti transiisset, si Dei vocationi et gratiae respondisset. - At Deus non alligat dona sua spiritualia sanguini et operibus, sed est onmino independens in eis confcrendis, ut appareat gratuitas eorum. - Hoc elucet iam ex historia Patriarcharum, in electione Isaac prae Ismael, et Iacob prae Esau; ítem ex verbis Dei ad Moysen (Ex. 33, 19), et ex historia Pha– raonis (9, 6-18). - Deus non potest redargui ab homine ob hw1c mo– dum agendi, quía est dominus donorum suorum, et nemo potest al– legare iura coram Eo, haud secus quam luturn coram figulo (9, 19-21). - Cetenun, si Deus vasa irae p1mit, est quia ipsa se talia fccenmt, abu– tcndo patientia Dei (9, 22): et dum pmüt vasa irae, efftmdit dona sua in uasa 111isericordiae (9, 23), quae eligit tam inter gentes quam ínter