BCCCAP00000000000000000000545

AD ROM. - INTRODUCTIO 339 gentes (1, 13): se dicit debitorem graecis ac barbaris... ; ideo promp– tus est et romanis evangelizare (1, 14); vult enim eos, qua minister Christi Iesu in gentibus, oblationem acceptam, simul cum aliis genti– bus, exhibere Deo (15, 15-17). - Doxologia fmalis (16, 25-27) laudat Deum, quia iuxta revclationem Mysterii, vocationem gentium conti– nentis, eos quoque vocavit. - Hinc patet ecclesiam romanam ex etl111ico-christia11is 1/laxime constare. Erant quoque i11daeochristimzi, quorwn aliquos in fine salutat, v. gr. Prisca et Aquila, et illi qui ecclcsiam eorum domcsticam effor– mabant (16, 3-5); attamen in minori admodum mmtero crant. - Si in cpistola occurrunt iudaei et Lex, scn11.o est poti11s de eis, quam ad eos; corum frcquens commemoratio debctur neccssitati tractatio– nis; agens enim de virtute salutífera Evangclii, dicit cam onuiibus hominibus esse destinatam, etiam i11dacis, imo ipsis pri11111m (1, 16); nam cum etiam ipsi, licet de legc divinitus data gloriantes, sint pcccatores quemadmodum gentiles, ipsi qnol1nc 'cgent gloria Dei', sen miseri– cordia (3, 23). Iudaci igitur vocantur ad gratiam iustificationis per fidem in Christum, hoc est, cadem via ac Abraham, de cuius filiationc gloriantur (4, 1 ss.). - Quodsi maior pars corum rciecit hoc mcdimn et in statu danmationis cst, fidclitas Dei salva manet, qui promissio– nes Israeli olin, factas adimplet in vero Israele, in illo nempc qui ab Abraham spiritualiter procedit per imitationem eius fidci. Sed et quo– ad rcliquam partcm populi suo tempo re implcbuntur promissioncs; nam cum plc11it11do gentium intravcrit, ttmc et ipsi, deposito velo quod cos obcaccabat, ingredicntur et salvi ficnt. Ita splendcnt mirificc Dei attributa, 'iustitia, misericordia, sapientia' (ce. 9-11). Dum sic enuclcat Paulus ca quac ad iudaeos pertinent, illustrat thema suum: 'Evangclium tandcm exscrerc vim suam salutifcram in omnes prorsus qui illud fide amplcctuntur'. Ideo, quod de iudaeis et eorum rcbus loquatur, non dicit Epistolam foissc dircctam ad eos, quasi potiores et numerosiores in ecclesia romana; nec infirmat thesim de destinatione eius ad etlmico-christianos. - Illi 'infirmiores', qui facile scandalum sumebant propter cibos (14, 1 ss.), posstmt csse iudaei; sed possent etiam essc ascetae rigidiores, iustan1. spiritus libertatem iniuste cohibentes, et primis fervoribus, non secundum scicntiam mo– deratis, abutentes. - Illi qui denuntiantur 16, 17-20 sunt quidem iu– daei, at pauci: fides et obedientia romanorum non fuit mota eorum pravo exemplo, nam Paulus de fidelium constantia gaudet. (v. 19). Igitur, non videtur exstitisse Romae quaestionem de legalibus, prout fuit in Galatia et alibi. Paulus in themate ampliori de virtutc salutífera