BCCCAP00000000000000000000545
2 COR. 5, 10 333 mium recipiet), s't-,s q,ocülov = sive fuerint prava, (pro quibus iuxta multabitur poena). At, de quonam iudicio sermo est hlc?; agitume de universali iu– dicio in Parusia Domini faciendo, an de iudicio particulari, statim post mortem uniuscuiusque secuturo? Interpretatio commmús auctorum est de illdícío tmíversali. Ut unum alterumve citemus, en quid Esnus habet: « Est enim sermo de extremo et universali indicio» (op. cit., h. l.): et CORNELY, inter annotationes huic v. 10 additas, primam ponit: « Dubium non est, quin de universali indicio sit sermo... »: et PRAT scribit: « Quant'a 2 Cor. 5, 10 presque tous les exé– getes n'y voient que le jngement dernier » (Th. de S. Paul), II, 437, nº 1): et MARCO SALES: « E chiara che in questo versetto 10 San Paolo parla prin– cipalmente del giudizio nniversale » (La S. Bíbbia, h. l.). Ita quoque JACONO, op. cit., h. 1.). Profecto, si v. 10 solum consideratur, locutiones adhibitae eaedem sunt ac cum sermo certo est de indicio finali (v. gr. Mtt. 25, 31 s.; Rom. 2, 16; etc.), et ideo primo aspectu de illo indicio cogitatnr. - At si in contextu totins pcricopae 2, 1-10 (cuius vv. 9 s. sunt conclnsio paraenetica) ponitnr, putamus posse intcrpretari de iudicio particu– lari. - Hoc absque ulla haesitationc tcncnt RrccroTTI, (Le Lettere di San Paolo, p. 160), Ano, (op. cit.), alii. Prirn.us, post rationcs e contex– tu sununaric indicatas, dicit: « E d1mque qnesto 1m giudizio diverso dalla Parusia del Cristo glorioso... ». Alter vero fidenter asserit: « Nons trouvons done ici l' assertio11 cap itale d11 jugement partic11licr porté par le Christ sur chac1ue áme individnelle, an moment ot1 elle qnitte le corps; done avant le grand jugement de la Paronsie » (ad h loe.). Prefecto: Paulus loquitur in tota pericopa de superatione timoris naturalis mortis per considerationem Christi, statirn. post carn. possidendi: sed quia necessaria condicio huius unionis cum Christo post rn.ortern., est Ei in vita placuisse; et an rcvera hace condicio posita fucrit, indicio divino sit dcfiniendum, patet hoc iudicimn faciendmn essc statim post mor– tern.; ut statuatur de singulis animabus quaenam eanun sit ad unio– nem cmn Christo admittcnda, quaenarn. vero excludenda; et maior vel minor intimitas huius unionis, proportionata ad merita. - Ergo sermo cst de iudicio partiwlari et i11divid11alí wi anima ad tribunal Christi statím post mortem subicic11da est. Hoc iam ex natura reí sequitur: nam si ÍlLxta onmes interpretes catholicos Paulus docet in hoc loco animas a corpore separatas, praesentes esse seu habitare vel uniri cum Christo per speciem contemplato, opus est admittere praecedens iudicimn,
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy NDA3MTIz