BCCCAP00000000000000000000545

328 2 COR. 5, 4-5 etc.). Isti trahw1t ou yúµvoL = non n11di ad sensum moralem vel spiri– tualem, sic: « ••. dummodo exuti corpore, (id est, 'cum moriemur'), non nudi bonis operibus inventi fuerimus », tune tantwn poterimus superindui veste gloriosa. v. 4 - « Nam et qui su11111s in hoc tabernaculo, ingemisci11111s gravati: eo quod nolumus exspoliari, sed supervestiri, ut absorbeat11r quod mortale est, a vita». - Est quasi repetitio v. 2, post quasi-parenthesim v. 3. « Nam et qui sun1us in hoc tabemaculo )), id est, durn sumus, et eo ipso quod sumus in tabemaculo corporis, dissolutioni subiecto, inge– miscimus, suspiria edere cogimur, grai 1 ati (~ocpoúµsvoL), non solo pondere corporis 35, sed etiarn poenis et miseriis vitae mortalis. Ista ratio ge– mituum, quae continetur in verbo ~ocpoúµsvoL, non exprimitur, sed alia ponitur, nempe: « eo quod nolwnus exspoliari, sed superi 1 estiri »: ratio igitur gemendi est timor mortis, vel separationis animae et cor– poris: quamvis corpus mortale sit nobis fons tantarun1 aerumnarwn, nolumus eo exui h.Mcroccr&ocL, ex naturali instinctu, sed supervestiri s1tsvMcroccr&ocL, id est mortali corpore non deposito, glorioso superin– dui cupimus. « Ut absorbeatur quod mortale est, a vita»; ita cupimus corpus nostrum conservare, ut quod in eo mortale est et corruptibile, absorbeatur a vita, id est, a corpore glorioso et spirituali: w10 verbo, ut corpus psychiwm fiat pneumatirnm. Nolle exui corpore mortali est instinctus seu desiderium. naturae; velle autcm supervestiri corpore glorioso, est desidcrium supcrnaturalc, a Deo nobis inditum, ut dicit v. 5. Undc ex hoc loco potcst concludi ad idcnti– tatem numericam corporis quod in hac vita gcrimus, cum illo quod in resurrcctione nobis dabitur: sccus desidcrium illud tam. naturae quam gra– tiae esset frustraneum. v. 5 - « Qui autem qficit (melius ex gr. x.oc ,spyoccr&:µsvoc; = effecit) nos in hoc ipsum, Dc11s (est), qui dedit nobis pigmts (gr. ,ov &ppoc~wvoc = a r r h a m) Spiritus ». - Hoc desiderium superindumenti gloriosi provenit a Deo, qui nos perfecit sen aptavit in hoc ipsum = de; ocu,o ,ou,o, in hunc finem, ut aliquando et quoad corpus et quoad anirnam plene beatificemur, consumpta mortalitate per supervenientem vitam immortalem. Ut autem essemus certi hoc desideriun1, a Deo nobis insitum, tandem impletmn iri, dedit nobis praeterea arrham Spiritus: 35 Ita dicitur Sap. 9, 15: « corpus quod corrumpitur, aggravat (gr. ~a:puvsL) animam; et terrena inhabitatio (gr. crx-,¡v6;) dcprimit scnsum (gr. voüv = mentcm, spiritum) multa cogitantem ».