BCCCAP00000000000000000000545

320 2 COR. 2, 15-17 stoli pleni Christo, Eique tmiti, spirant Eius fragrantiam, tum ob Eius sanctitatis imitationem, tum ob Eius veritatis praedicationem: et istá fragrantiá omnes homines impraegnant. - Sed illa suwaía: seu fra– grantia Christi ab apostoli.s emissa, pervenit quidem ad onmes, sed pro di.versa eorum quos attingit dispositione, diversum in eis effectum producit. Pervenit tam ad illos qui salvi fiunt (Tole; crw~oµÉvotc;), quam ad illos qui pereunt (Tole; ho)},uµÉvotc;): id est, si.ve ad eos qui de facto salvantur, si.ve ad illos qui de facto pereunt. Paulus non loqui– tur de praedestinatione ad salutem vel ad poenam; sed de sorte quam sibi quisque praeparat pro diversa cuiusque habitudine ad praedi.ca – tionem Evangelii. Apostolorum praedicatio, si.cut Christus, eius obiec– tum, fit « signum contradictionis » (Le. 2, 34 s.): et ali.is est causa vitae, aliis est occasio mortis. 11. 16 - Chiasmo usus, agit primo de effectu praedicationis 'in illis qui pereunt', deinde de eodem 'in illis qui salvi fiunt'; « istis q11i– de111 (pereuntibus) odor mortis in 111orte111; illis a11te111 (salutem consequen– tibus) odor 11itae i11 vita111 ». luxta hanc lectionem (ocrµ·r¡ ,\)a:whou ... ocrµ·r¡ ~<.ü'r¡c;) fragrantia Christi per apostolos spirata, est aliis mortifera, ali.is uivificans. Sed habetur alía lcctio, a pluribus codd. gr. (v. gr. Pap. 46 [Chester-Beatty]) et Patribus (IRENAEO, CLEM ALEX, ÜRIG, HILAR) testata, et in ed crit MERK admissa, videlicet: ocrµ·r¡ h .3a:v1hou... oa¡1:r¡ e:x ~w'r¡c; 'odor ex marte ad mortem', .. .'ex 11ita ad vitam'. Apostoli semper et pro omnibus stmt 'bonus odor Christi': sed in male dipo– sitis eorum praedicatio facit ut ex marte spirituali in qua voluntarie degunt, in statum deteriorem, in maiorem obcaecationem et indura– tionem, atque in ipsam aeternam mortem ruant: in illis vero qui bene di.spositi sunt et illuminari cupiunt, facit ut ex vita illa spirituali inci– piente, in meliorem semper statum et in ampliorem illuminationem veritatis fervoremque caritatis, et ú1 ipsam vitam aetemam transeant. Coram ista formidanda potentia praedicationis, sentit apostolus suam responsabilitatem de salute vel ruú1a animarum, et humili.s ac pavidus ú1terrogat: « Et ad haec, quis (tam) id011e11s », = quis est idoneus ad núnisterium tam grave et formidandum? Nemo, propria virtute et sufficientia: et Paulus tam persuasus est de hoc, ut non modo ad prae– di.candum, sed neque ad ali.quid cogitandum ex seipso sufficientem se existimet: attamen fiduciam suam fatetur in Deum, qui illmn ido11eum fecit núnistrum Novi Testamenti (cfr. infra 2 Cor. 3, 4-6). 11. 17 - « Non enim s11m11s sicut plurimi, adulterantes 11erbu111 Dei, sed ex sinceritate, sed siwt ex Deo, coram Deo, in Christo loquimur ». In hoc versu