BCCCAP00000000000000000000545

302 2 COR. 1, 8-9 XANDER, et praesertim Ano, qui dicit 'morbum illum chronicum Pauli (2 Cor. 12, 7) subiisse crisim acutam, ita ut ipse putaverit iam non esse sibi effugium a morte'. Hoc, in mediis suis laboribus apostolicis, cmn tot magna consilia evangelizationis meditabatur, cmn 'ostium magnum' ad fructus opimos colligendos ante se apertum videbat ( 1 Cor. 16, 9; 2 Cor. 2, 12), erat profecto magna tribulatio et dolor ingens cordi Pauli. Resp. - Cum ille morbus chronicus (qui nunc ex hypothesi mortaliter ingravatus fuisset) sit incertus, non videtur praebere sufficiens fundamen– tum ad definiendam exegesim huius loci. Satius erit uti notitiis certis l. Actuum, et applicare ca quae Paulus hlc narrat seditioni ephesinae argentariorum, maxime cum etiam ei bene con– gruant termini adhibiti ad tribulationem de qua hic sermo cst describcndam. Gravitas illius tribulationis exprimitur sic: « s11pra 111od11m gravati s1111111s s11pra virt11tem »: locutionc adverbiali xcx&' Ú7tsp~o).·~v, qnae q11i11- q11ies in Paulo recurrit 6 , indicatur excessus malí quod Paulum oppres– sit: altera detcrminatio « supra virtutcm » (údp oúvcxµtv) dicit tribu– lationcm illam vires cius naturales supcrasse, et sensisse se viribus de– stituí, ncc esse parem ad portandum tantnm onus: qnod indicat qua– que verbo z~cxvhlh¡µsv gra¡,ati s1111111s, tanto pondere oppressi. 'Usque adeo opprimebamur tribulatione illa, « ut taederet nos etiam ui¡,ere », ut taedio vitae affecti, mortcm optaremus'. At notandum cst in gr. haberi, wr:rrs z1;1rnop·r¡B'ijvcxl r¡µiic; xcxt "C'OU (r¡v: quod mdius vertitur, 'ita ut inccrti essemus, sen hacsitarcmus vcl de ipsa vita': id est, 'ad talcm statum adducti sumus, ut de vita despera.rcmus'. Putavit igitur Paulns nullum ultra remedium suo malo supcresse, et se debere mori 7 • u. 9 - « Sed ipsi i11 11obis111etipsis respo11s11111 mortis ha/111i11111s... » cx7t'6- xptµcx -rou ,Bcxv*-rou est 'scntcntia capitalis' qua iudex aliquem mortis condenmat: 'hanc sententia.m res ipsae enúttebant, a.tque eventus ipsi hoc responsum dabant, certissime nos esse morituros'. Sed quod Paulus timuit, et, onuúbus perpcnsis, absque dubio eventurum cogita.vit, a Deo impeditum. est suo auxilio opportuno. Hoc antem fccit Deus « 11t no11 si11111s fidentes in nobis, sed i11 Deo, qui s11scitat 111ort11os »: id est, ut Paulus disceret fiduciam suam non in seipso et huma.nis remcdiis collocare, sed in Deo, 1nortnornm suscitatore: Deus usus est in eo a certa marte eruendo, illa potentia qua in mortnis suscitandis ntitur. 6 2 Cor. 4, 7; 1 Cor. 12, 31; Gal. 1, 13; Ro111. 7, 13. 7 Vcrbum s;a,.opso!.tai cst hapaxlcgo111c11011 NT, quod solum m lnc Epistob bis occurrit: hic et 4, 8.