BCCCAP00000000000000000000545

EPISTOLA II .\D CORINTHIOS 289 lus; in priore eius parte de eis indirecte loquitur, dum suos ncophytos di.recte alloquitur; in ultima illos directe aggredit11r, ideo vchementior est senno s. Sed ratio praecipua rctincndac wiitatis Epistolae, est traditio tex– tualis, quae 2 Cor. ut unam et integram semper ab antiquissimis tcm.po– ribus nobis offcrt in verss ct codd tam graecis quam latinis 6 : item tra– ditio ecclesiastica in testimoniis PP. et scriptornm ecclesiasticorum, nonnisi d11am111 Epistolarnm ad Corintliios, (non tertiae aut quartae cuiusdam Epistolae) umqnam. mentioncm facit. - Thcoria igitur 'quatuor capitulomm' ecclesiasticac traditimii prorsns ignota, habenda est ut comn1enturn. criticorum recentium, traditionc1n criticam et ec– clesiasticam parvipcndentium. § 4 - MOMENTUM DOCTRINALE ET HISTORICUM 2ªe ad Cor. Praeter utilitatem magnam huius epistolac ad cognitionem animi Pauli, habet speciale momcntmn doctrinale, quod spectat tmn fidem tmn ni.ores: a) Ch r i s t u s: lpse, vita et opere suo, demonstrat fidclitatem Dei: omnes pronússiones Dei fuenmt in Christo 'est' (1, 15-22). Chri– stus est 11ems De11s, cuí nomen Kúpwc; competit, et explicite dicitur 'Filius Dei' (1, 19): humilitas Incarnationis exprimitur 8, 9, « propter nos egenus factus est, cum. esset divcs ». - Est 'imago Dei' (4, 4), in cums facic splendet claritas Dei, qua nos illuminamur (4, 6). - Ob hanc ma1úfcstationem bonitatis Dei erga nos in Christo, appellatur Deus ó .&soc; ·6¡:; &ychn¡c; Deus dilectionis sen caritatis (13, 11). b) S pi r i tus Sanctus: fat De11s, sicut Pater et Filius, cum quibus in eodem ordinc ponitur in frnali bcnedictione (13, 13): vocatur 'Spirit11s Dei uiFi' (3, 3), a quo transformamur ad imaginem Christi (3, 18), et efficimur 'templ11111 Dei' (6, 16). e) E c c 1 es i a: Proprium huius epistolac cst exhiberc Ecclc– siam, imo singulos fidcles, uti spo11sa111 Cliristi, J1irgi11e111 castam, ad in– dicandam unionem amoris et commnnitatem vitae ínter Christnm et Ecclesiam (11, 2) 7. 5 Cfr. Ouvmu O. (OFM), Della dificrmza di tono tra i rapp. I-IX e X-XIII della 2' Lcttcra ai Cori11ti, 13ibl. 19 (1938) 383-410. 6 Papyrus Chcstcr-Bcatty p46 saec. III dat cap. IX et X huius epistolac e vesti– gio se excipicntia. 7 In cp. ad Epli. 5, 22-33 cvolvitur hace idea, praccisc dum scrmo fit de ma– trimonio, et de amore nmtuaquc sollicitudinc coniugum ad inviccm.