BCCCAP00000000000000000000545

EPISTOLA II AD CORINTHIOS 285 ris occurrentia aliter concipiunt. Putant isti priorem Epistolam effcc– tum desidcra.tum gcneratim obtinuissc; factiones quas Apostolus re– prehendcrat, disparuisse, vel sopitas fuisse: inccstuosum (1 Cor. 5), et alios libertinos (1 Cor. 6) rcsipuisse: abusus vel deordinationes in coetibus religiosis cclebrandis (1 Cor. 11) cessasse; et ea quae de cha– rismaticis (ce. 12-14) ordinavcrat, in uswn deducta ftússe. Facta igi– tur quae rcspicit altera Epistola, sunt nova; adversarii quos prae oculis habet, sunt diversi ab illis quos in priori Epístola castigavcrat. Post discessum apostoli a Corintho, fondatá illa ccclesia, supervenerunt iudaizantes, et neophytos turbaverunt, evertentes auctoritatem Pauli variis calunmiis, v. gr. levitatis anirni, in itinere prorn.isso et non facto; vcl ambitionis qua volebat eis dominari, aut superbiae qua se aliis apostolis vel pracdicatoribus anteponebat, vcl iactantiae de sua virtute aut donis quae sibi attribuebat, etc. Hace onmia devotionem erga Pau– lwn in multis imm.inuerunt, et periculum erat ne opus ab co tanto labore confcctum pcrirct. De hoc tristi statu dilcctac suae ccclesiac corinthiacac certior fac– tus Paulus, dum csset Ephcsi, profcct11s cst Cori11thum inspcrato, brcvi– ter ibi mancns, quia cura ccclcsiac cphcsinac et Asiac illuc cum revo– cabat; vidit Paulus animos corinthionun crga se in dctcrius mutatos, dedit monita gcneralia, et abiit, promittens se, quamprimum posset, ad eos rcditurum., et pcr otimn cmn cis mai1sm·mn, ut rc111edimn 1nalis providerct. - Sed brcvi post incrcverunt mala, et a quodain iimo– minato gravis offe11sa iI1 auctoritatcm Pauli commissa cst, in persona alicuius dclcgati: (aliqui ponunt hanc offcnsam factam essc dirccte ipsi apostolo, dum eos iI1spcrato visitavcrat); tune scripsit ad eos cpi– stola111 scvcram Íll 11111ltis lacri111is, - de qua loquitur 2 Cor. 2, 4; 7, 8-12, - quae cssct tertia scripta Corinthiis, et quac, sicut illa scripta ai1te primam cai1011Ícam (cfr. 1 Cor. 5, 9), dcperdita cst 3 • - Cwn hac epístola intermedia, vcl paulo post cam, niisit Paulus Titwn CoriI1- thu111, ut cius cxsccutio11Í invigilarct, et iubcns ut revcrsus cxspcctaret cwn Troadc, rclaturus exitum rci. Pracsentia Titi a Paulo missi, et scvcritas cpistolac simul ac siiicerus affectus apostoli iI1 ca exprcssus, commovcnmt corintliios, qui pacnitcntiam cgenmt, atque suain in Paulmn dcvotioncm rcnovanmt. 3 Quidam critici acatholici putant cam habcri ex toto vcl ex parte in 4 ulti– mis ce. (X-Xlll) 2ae ad Cor. canonicac. At contra cst quod in his ce. nulla mcn– tio fit lacri11ian1111, imo onuúa sonant firmitatcm animi et sccuritatcm qua Paulus adversarios perurgct et ad silcntium cos reducir: (est pars polclllica Epistolac). - Sed de hoc vide infra, cum de Epistolac i11tcgritatc dicctur.