BCCCAP00000000000000000000545

1 COR. 7, 25-35 277 Paulus potiorem partem curarum uxorati posse et debere dari Clu·i– sto; attamcn id non poterit facere tam plena et continua intentione ac ille qui liber est a coniugio. - << Cogitat q11ae s1111t 11111ndi, q11omodo placeat uxori »: hace verba explicant qualis sit « pracsens nccessitas », proptcr quam v. 26 commendabat virginitatcm; et qualis « tribulatio canus )) a qua v. 28 volebat eos videre immunes. Curae nempe mun– danae et terrcnae, a quibus con.iugati difficulter plene se expcdire possunt. 11. 34 - Id quod mox dicebat de viro coclibe et coniugato, nunc dicit de muliere virgine et nupta 48. - Utrurn. duplici dcnominatione « mulicr innupta )> et « virgo )), ·r¡ &yCt.¡ 1.oc: - ·r¡ rrCt.pD-bioc:, designet du– plicem classen1 personarum, an mücam, non constat. Sm1t qui primam ·r¡ &yCt.¡wc: i:ntelligant de viduis, et de illis quae, licet non sint virgincs ( quia peccato virgi:tütatem amiserunt), marito carent. Ita v. gr. Esnus, de viduis; - alii, ut CoRNELY, sumtmt utramque voccm de solis vir– gi:túbus (·r¡ rrCt.pD-svoc; csset appositio explicativa ad ·r¡ &yix¡wc;, = mulier i:turnpta, nern.pe , virgo). - ALLO autcm putat prima com– pellatione designari viduas, et illas quac amissa virginitate (etiarn ob peccatum), marito carent; vcrbum autem ·r¡ rcixpD-Évoc; de virgi- 1úbus proprie dictis sunüt. - Reapse videtur Paulum de onuúbns generatim loqui, quae in praesens solutae sm1t: nam conunodmn istius status solutimús, nempe posse liberius Deo vacare, onuúbus est commune. Ergo de onuúbus solutis mulieribus scntcntiam. apostoli intclligimus. De illis itaquc dicit: « cogitat quae Do111i11i s1111t »; id est, potest cu– rare res divinas, attendere scrvitio Christi, non enim distralútur alia sollicitucline, nempe placendi marito. - « Ut sit sancta c01pore et spirit11)): Domjno (Christo, müco suo sponso), placcre studet, servando se to– tam, et quoad corpus et quoad spiritum, mundam et sine macula: cor– pus a qualibet libídine purum servare potest, tJuia non tradidit cui- 48 In graeco incipit hic versus a verbis ,, et divisus est » zcd ¡1sµÉptcr,o:t, et a mul– tis trahitur ad seqncntia, diversis modis: « et divisa cst mulier et virgo »; « innnpta cogitat quac Domini sunt... », dum « quae nupta est cogitat quae sunt mnndi ». - Sed hace cxplicatio dat verbo µspt~scr{}o:t sensum insolitum, « diffcrens esse » « di– vcrsis smdiis duci », etc., et verba -~ txycq.1.0~ transfenmtur a loco suo contra tcsti– moninm codicum: item singulare µsµÉpurnxt sumi dcbet de una persona, dum in hac explicatione applicatur duabus; exspcctaretur proinde pluralc µsµspt– crµÉvo:t iHmv. Ob has rationes, videtur melior divisio Vulgatae, quac refert verba « et divisus est », ad praeccdcntia, ncmpe, ad virum con.ingatum: et hace est sen– tentia plerorumque Latinorum.