BCCCAP00000000000000000000545

276 EPISTOLAE S. PAULI v. 31 - Omnia quae m.odo dicebat exemplificando, nunc una sententia generali comprehcndit: « qui (quomodolibet) utuntur hoc 1111111- do (frum1tur utilitate vel delectatione rerum sive eventuum huius mundi), sint tamqua111 11011 11te11tes »: gr. w;:; µ·~ x.tX-rtXzpwµsvot, tamquam non plenc et avide utentcs: rebus huius mundi uti possumus, sed in earum usu non sic animum occupcn1us, ut cas usque ad consununa– tioncm, usque ad eas cxhauricndas, gustemus: hoc cnim argucrct nos brevitatcm vitae et mundi instabilitatcm oblitos fuisse. - Hace enim est ratio quam addit: « praeterit enim _figura h11i11s 11111ndi ». Figura crz'r¡¡1.tX est cxternus rei habitus, qui oculos percellens, cupiditatem sui inge– nerat; mundi externa facies, quae efficitur his rebus visibilibus, et al– terna vicissitudine diversarum condicionum seu statuum, non est per– manens, sed dilabitur et dissipatur: ornncs proinde res et status mundi sunt indigni qui cor hominis adeo occupcnt, ut illud avcrtant vcl im– pediant a rcbus solidioribus, ncmpe spiritualibus, divinis, aetemis. - Ideo, absolvens, dicit: « Volo a11te111 vos sine sollicit11di11e esse », sine cura sollicita et anxia rcrum huius mundi, quae vos a servitio divino prae– pediret. N. B. - Paulus supponit fidcles quos alloquitur, non angi expectatione immincntis Parusiac; utuntur cnim mundo, gaudcnt sincere de prosperi– tatc, acquirunt possessiones, etc.: hace omnia supponuntur licita ab apo– stolo: tantmn admonct cos ut, considerata vitae brevitate et mundi insta– bili tate, cis non nimis inhaercant, eis utantur obiter et quoad ratio dictat, et ncccssitas postulat. vu. 32-34 - Comparat in utroquc scxu statum coelibatus et sta– turn. coniugii, ostcndcns illum prae isto aptiorem ad totalem dcdi– tioncm Deo. v. 32 - Agit de viro qui coclibatum eligit, ut liberius rebus divi– nis vacare possit, et pcrfcctius bcncplacito divino obscqui. Non laudat igitur coelibatum ex egoísmo scrvatmn, ex indolcntia ad laborem, etc.; sed illum qui ob rationcm maioris pcrfcctionis spiritualis, ex amorc Dei et proximi suscipitur. Qui libcr cst a coniugio, habct uni– cum Dominum, Christum, cui studct placere. v. 33 - Agit de viro pcr vinculum matrimonii ligato: ipse, curn practcr Deum, habeat alimn dorn.inum cui serviat et cui placere stu– deat (nempe, uxori), non potest totam suam curam Donúno Christo impendere: ideo est divisus, quia partem curae et sollicitudinis debet uxori (cfr. supra vv. 3-5). - Dicens, « et divis11s est », iam supponit