BCCCAP00000000000000000000545

1 COR. 7, 25-35 273 v. 26 - « Existimo ergo hoc bonum esse ». In hoc versu ponit apostolus suam scntcntiam vel consilium, quod in praecedcnti anmmtiaverat: modcste loqtútur, «existimo» = voµl~w, sicut infra v. 40 «puto»,= oox&: hoc, videlicet, sic esse (manere nempe virginem), esse bonum, rcm moraliter excellentem homini, in genere (non respicitur sexus), si.ve mulieri si.ve viro. Illud « quoniam. » gr. o·n, est non causale, sed epexegeticum, ac si dicat: «existimo hoc bonum esse... , bonum, i11- q11am., est homini sic esse ». - Ratio autem quam affert ad bonitatem coclibatus commendandam, continetur illo inciso: « propter instantem necessitatem ». = otoc -r~v &vscr-rwcr(J.v &voc 1 x.-,¡v. Praeter necessitatem, &vr:Í.– yx.·r¡ significat « pressuram, angustiam, tribulationcm » (cfr. Le. 21, 23) : &vscr-cwcrw1 autem significat aliquando «imminentem, mox fu– turam » (cfr. 2 l'v1ch. 3, 17); sed scnsus eius primus est « praesens » 47 ; igitur « propter praescntes tribulationcs vel curas >>: indicantur autcm angustiae seu ínconmwda vitae praesentis, quae in matrimonio maiora sunt et frequcntiora, a qui.bus magis expediti et libcri sunt coelibes. - Paulus ita loqucns non rcspicit incomm.oda materialia per se, sed in quantum illa impediunt facultatcm vacandi libere scrvitio Dei, uti clarius infra (vv. 32-35) cxponct. « Pracsens necessitas » est id quod postca alío 110111.ine vocat « tribulationem camis » (v. 28). N. B. - Hic locus minime favet opinioni Pauli de proximitate Paru– siae, uti plures acatholici et quidarn. catholici putant; ac si commendaretur coclibatus, ad vitandas tribulationes, quae ex Christi praedictione comi– tabuntur ultima tempora mundi (cfr. Mtt. 24, 19). Non enim. illas signi– ficat Paulus per << instantem necessitatem », sed uti dictum est, incommoda vitae praesentis in genere. v. 27 - Tamen praeccdcnti consilio non vtil.t Paulus statum iam. acqtúsitum mutare, ac si diccret; 'ne putctis me ita coelibatum conuncn– da.re , ut matrimonium condemnem'. 'Igitur qui alligatus est vinctil.o matrimonii, ne quaerat solvi ab eo; iam enim supra postú praeceptum D0111.ini pro coniugatis (vv. 10-11): qui vero solutus est, sive quia numquam ligatus fuit (de vírginibus), sive quia pcr mortem coniugis líber mansit (de viduis), tune sequatur meum consilium' 'VV. 25 sq.. - Observa, híc compellari l'Íros; undc confirmatur id quod diceba– mus, vocabulo nempe 1t(J.p&svwv (v. 25) etiam viras, non solmn mu- 47 Scnsus praesentis pro ivscr,&crav potest confirmari ex: Rom. 8, 38; ubi ,2' :1:ve:cr-cw't'(J. opponuntur 't'(J. µÉ)).ov,a = f11t11ra: quibus opponuntur praesentia. Vgl. etiam in hoc loco Rom. 8, 38 vcrtit, ,. ivfo:-&:-a per « i11sta11tia ,,, - sed mclius esset ,< praesentia ».