BCCCAP00000000000000000000545

264 EPISTOLAE S. PAULI nentiam ponit tres condiciones: a) lit 11111t110 consc11s11 fiat: nam curn. ius et officium sit mutuum, non potest renuntiari, nisi ex mutuo, li– bero consensu. Hoc sapienter statuit Paulus, ne una pars, praetcxtu maioris perfcctionis vcl spiritualitatis privet alteram iurc suo: b) lit separatío sit ad tcmp11s, id est, brcviter duret: rcpoc; xixtp6v potcst indi– care illam separationem fieri posse tempore opportuno, certis qui– busdam occasionibus, v. gr. aliquibus festis, vel temporc pacnitentiae, etc: e) ut sít intllÍtll bo11i spirítualís (vacare orationi seu divino cultui); libertatem a1ú11ú ad hoc ncccssariam multum fovct contincntia. - Sed tcmpore congruo transacto et in rebus spiritualibus insumpto, « reuertímíní in idíps11111 », estate itcrum si11111l; srcl. ,o wJ,o non malc intelligitur ut euphern.ismus pro usu matrimmúi. - « Ne tentet uos Sata11as... ». - En ratio, ob quam abstincntia brevis csse oportet: Sa– tanas c1úm incontincntiam vestram excitans, ad illicita vos sollicitarc possct, si ab inviccm scparati diu vivcre velletis. v. 6 - « Hoc autcm díco sec1111d11m í11d11lge11tia111, 11011 sewnd11111 í111- peri11111 ». Tou,o = hoc, refcrtur, non solum ad v. Sb, ubi coniuges rogantur post tcmporariam contincntiam revertí in idipsum; sed ad totum quod praecessit, praescrtim ad v. 2, de matrimonio contrahendo vcl de iam contracto utcndo. - Hoc, - dicit Paulus, - non prac– cipiendo, sed vestrac fragilitati condescendendo dixi; nam v. 7 - « Volo enim omnes esse siwt meipsum », cupercm ut omncs in tali dispositione animi invenirentur, ut continentiam observare pa– rati esscnt; at cum sit donum Dei non omnibus impcrtitum, illi qui eo carcnt, nubant. - Ex hoc modo loquendi, sicut infra v. 8, collige imprimís Paulum csse tune, et mansissc postca codibcm 4 3: collige insuper Pauli moderationcm et humanitatem atquc prudentiam, dmn non cogit ad id quod perfcctius est in se, sed rationem habct huma– nae infirnútatis, et contentus cst bono minori, sed sccuriori, nempe castitate coniugali. - « Sed 1111115q11ísq11e proprium do1111111 habet ex Deo; alíus quidcm sic, alius vero sic». In hoc consonat Christo, qui virgini– tatem asserit csse donum Dei non onmibus conccssum, et invitans onmes ad eam, non pracceptum facit, sed consilium dat: « non onmes capiunt verbum istud (capaces sunt hoc cxequendi), sed quibus datum 43 Huic non obstat Philip. 4, 3: « rogo te, gert11ane compar, = yv/¡mz crú~uye:: ubi iuxta CLEM. ALEXANDRINUM alloqueretur Paulus s11a111 coniugem. - Sed proba– biliter crÚ½uyz est nomen proprium viri, quem Paulus alloquitur, obtestans eum, ut Evodiam Syntichenque adiuvet: vcl, iuxta al.íos, esset maritus unius ex duabus. illis mulieribus, inter quas pacem procurare aptus erat.