BCCCAP00000000000000000000545

1 COR. - ANALYSIS 259 N. B. - Hoc argumentum concludit directe ad immortalitatem animae, potiusquam ad corporis resurrcctionem: sed ex intimo nexu qui ínter has duas veritates existit, inscrvit etiam indirccte ad resurrectionem proban– dam, (cfr. eamdem. m.ethodum Christi, Mtt. 22, 31 sq.). C) Modum resurrectionis ita tractat: a) desumens analogías ex rebus naturalibus, demonstrat resurrectioncm esse possibílem. Profecto, sicut Deus efformat tot corpora materialia, puta dwn facit ex semi– nibus germinare tantam diversitatem plantarum, sic potest efformare corpus spirituale; semen iactum in terra, prius corrumpitur, et deinde reviviscit nova et pulcriori forma; ita corpus humannm iactum in sepulcro, et corruptum, novo modo a Deo vivificabitur. - Sed sicnt unicuique sernini datur corpus non qnalecurn.que, sed respondens pro– priae speciei; sic unicuique horn.ini dabitur corpus, gloriosum quidem, sed suum proprium: ita asseritur identitas individui resuscitati cum proprio corpore, quod dum viveret habebat. - Onmes igitur iusti accipient co1p11s spirituale, id est, talibus qualitatibus praeditum, quae entium spiritualium propriae sunt: nempe i11cormptibilitate (v. 42), claritate, agilitate (v. 43), et s11/Jtilitate (v. 44). - Sed istae qua.lita.tes onmibus conccssae, non eodem gradu omnibus concedcntur; sed, sicut in astris Sol est clarior Luna, et stellis, imo ínter ipsas stellas est tanta varietas in claritate, ita et in corporibus resurgentium alía prae aliis fi.tlgebunt. Sed ut onmis tollatur dubitatio circa modum et possibilitatem tra.nsmutationis gloriosa.e corporis nostri, ponit excmplnm Christi, qui iam resurrexit corpore spirituali, et factns est « spiritus vivificans », potcns ad dandam vitam gloriosam corpori nostro, sicnt primus Adam dedit nobis corpus mortale (vv. 45-49). tur quacdam orationcs et ritus ad 111od11111 sacra111c11talis, potcrat applicari mortuis, quos, ut faccrcnt participes gloriosac rcsurrectionis, volebant quoque faccrc, in quan– tum potcrant, participes sui baptismi. - Utcumque res concipiatur, illa praxis im– plicabat persuasionem de futura rcsurrcctione fidelium: quapropter iure merito sumit ex ea Paulus argumentum. - Cfr. R1ss1 M., Die Taufe fiir die Totc11 11acl1 1 Cor. 15, 29. Basel 1954. T h e r i o m a e h i a ephesina Pauli, - quam realitcr intclligunt BELSER J. Ev., *WEISS J., aliiquc non multi qui 'captivitatem ephcsinam' Apostoli confingm1t -, accipienda est 111etaplzorice de persccutionibus, laboribus, difficultatibus omnis generis quas ab hominibus pati dcbuit. B es ti a e cum quibus habuit Paulus pugnare Ephesi, sunt illi « advcrsarü multi » quos in cum imurrcxissc tcstatur infra 1 Cor. 16, Ss. - Pro scnsu metaphorico vocis 'bestiae', cfr. 2Tim 4, 17; Tit 1, 12; Ps 73, 19: item S. !GNATIUS Martyr (Ep ad Rom 5, 1) milites crudelcs qui eum a Syria Romam comitabantur, leopardos appcllat.