BCCCAP00000000000000000000545

250 EPISTOLAE S. PAULI 2º) Munus apostolicum: habeant iustam ideam huius; sciant apostolos non esse nisi ministros Christi, et Dei cooperatores 3 2 , qui ministerium suum absolvunt prout Dominas eis dat; quorum labor inanis esset, 1úsi Deus benedictionem. suam adiungeret: ipsi e11í111 plan– tant attt irrigant, sed De11s est q11i dat increment11111. Ideo non mÍlústris, licet debita eis gratitudÍ11e et reverentia servata, adhaerendum est, sed Deo, qui onuúum, et praedicantium et audientium, Dominus est. Comparat igitur imprimís fideles agro a Deo per mÍllÍstros exculto (3, 5-9). - Deinde eosdem fidcles comparat aedificio seH Templo (uti dicit infra, 3, 16 sq.), cuius fundamentum est Christus. Hoc funda– mentum posuit Paulus Corintlú, ut sapiens architectus, neque enim aliud ponere, vel cuiquam licet, vcl ex rei natura qnisquam potest. Corpus enim Christi mysticum (hoc e11Ím est aedificium de quo agi– tur), alío fundamento praeterquam ipsi Christo inniti absonum est. - Praedicatores, qui molem aedificii super hoc fnndamcntum pau– latim consurgere faciunt, cavere debent ut bonis lapidibns illud extrnant. Praedicatio autcm, et in se vana, et ad alía quam. ad Dei gloriam atque audicntinm utilitatem directa, comparatur ligno, foeno, stipulae; re– bus videlicet quae fabricae nec soliditatem nec ornatum. tribuunt, et combustioni quam aptissimae sunt. Opus uniuscuiusqne probabitur in die DomÍlú, sen Í11 die iudicii per ignem. Ille, cuius opus, vi ignis superata, manserit, mercedem accipiet; ille vero cuius opus ignis devoraverit, videbit se operam perdidisse et frustra laborassc, et licet ipse tandcm salvetur, pocna ali,1ua 11011 carcbit (3, 10-15). Ex hoc loco communiter arguitur, et quidem iure, ut videtur, ad exis– tentia111 P11rgatorii. Dies enim Domini est dies rcddcndae rationis, qui pro singulis est dies mortis, cum quis secundum opera sua vcl remuneratur, vel punitur. },1crccdi, quam statiin recipict bonus operarius, responder de– trimentum et aliqualis combustio, id est, quaedam punitio pracdicatoris levis et vani, qui tamcn salvabitur. - Ergo si antequam salvus sit post mortcm, pocnam levitatis suae lucre dcbebit, datur aliquis locus et status purgationis tcmporalis anitnanun a corporibus exutarum; hunc locum et statum appellat Ecclcsia P11rgatori11111. At ex hoc textu nequit probari in Purgatorio essc ig11e111: quia ignis de quo agitur in hoc textu, sumitur me– taphorice de divino indicio discretionis, quo probabitur soliditas operis uniuscuiusque; non de igne materiali 33. 3 2 In vcrsu 5• cap. 3 Vulgata habet: « ministri ci11s mi credidistis »; sed melius ex gracco vertitur: « ministri, pcr q110s crcdidistis ». 33 Cfr. GNILKA J., Ist 1 Kor 3, 10-15 ci11 Sclzriftzc11,!J11is fiir das Fcg_(c11cr? Einc exe– gctisch-historischc Untersuchung. - (Düsscldorf 1955, 133 pp.). Auctor non admittit hic agi de Purgatorio, sed potius de ultimo indicio.