BCCCAP00000000000000000000545

ANALYSIS EP. 1 AD COR. 249 quae videntur hominibus abiecta et contcmptibilia, et reiciendi ea quae homines magni aestimant. Selegit autem ut instrumentum salutis, CRUCEM, qua.e habet verbum s1111111 (1, 18), et quidem efficacissimum, utpotc verbwn Dei, qui modo supradicto loqu.i et agerc solet: honú– nes reputant Crucem stultitiam summam, et ideo elegit eam Deus ad homines salvandos, ne dici posset mundi conversionem deberi hu– manae sapientiae in eloquenti praedicatione ostensae, sed potius vir– tuti Crucis: ideo etiam apostolus, reiecta humana sapientia, praedica– vit eis ver/mm Crucis, id est, Iesum Cliristwn, et h1111c cmcifix11m (1, 18- 25). - Hoc confirmat ex statu ecclesiae Corinthi: de facto enim Deus non elegit sapientiores inter eos, nobiliores, locupletiores; sed e con– trario: unde in seipsis habcnt, quid aestimare, quid despiccre debeant. Omnia nobis est Christ11s; Ipse 11ostra sapie11tia, nostra iustitia et sancti- ficatio et redemptio (1, 26-31). Paulus tam in argumento praedicationis, quam in forma illud proponendi, attemperavit se huic normac: «praedicavit Christum cm– cifixum, illurn.que non in persuasibilibus humanae sapientiae verbis, sed simpliciter, confirmans illud virtutibus et prodigiis a Deo patratis (2, 1-5). Sed ne putetur Evangelium esse cibum rudiorum solummodo honúnum, verum etiam sapientissima quaeque ingenia exerccre posse, dicit Illud esse sapientiarn. altissimam, ab hominibus minime intellec– tam et aestimatam, continentem nihilominus veritatcs humanurn. cap– tum excedentes, circa consilia Dei salutífera (2, 6-9). Sed Apostolis revelavit ea Deus per Spiritwn suum, qui scrutatur om1úa etiam pro– funda Dei: Apostoli autem ca proponunt pcrfectis, quales non erant cor:inthii quando illis Paulus praedicavit, imo nec nunc sunt capaces illa recipicndi, qtúa adhuc sunt carnales, contentiosi (2, 10-3, 4). «Per– fecti » -.ÉAe:wt (2, 6), sunt illi qui Spiritu Dei ducuntur et illuminantur (2, 11. 12), qui proinde appellantur «spirituales » me:uµcmzot (2, 13. 15; 3, 1): istis contraponuntur « animales », ~uztzot (2, 14); et« carnales», cr1Xpxwot (2, 1-3), vel simpliciter «homines », &v&pwnot (3, 4). - Illis igitur perfectis sen spiritualibus solent apostoli tradere spiritualia, ea adaptantes illis utpote capacibus, et quidem verbis congruis et senten– tiis accommodatis, quae ab homine 'animali' non possunt intelligi, quia ei sonant velut stultitia (ita intellige illud: «spiritualibus spiritua– lia comparantes », sen adaptantes (2, 13). Spiritualia autem nequeunt ab homine animali seu carnali, qui solis animae principiis et lumine ducitur, intelligi, « quia spiritualiter examinantur » i. e. quia discerní debent principiis spiritus (2, 14).