BCCCAP00000000000000000000545

A:'IALYSIS EP. AD GALATAS 233 pcccata gravia, qnac a rcgno caclorum cxcludw1t) (5, 19-21) 16. - Indc rcccnsct fruct11s spirit11s (12 in Vulgata, 9 in graceo), hominis spi– ritualis, Spiritus Sancti luce et gratia ducti. Hi frnctus spiritus, et qui eos producunt, nulla lcgc adstringw1tur. Lcx enirn. datnr ad malum cavendurn.; cmn autcm homincs qui spiritu dunmtur, quia Christi stmt, carnem suam, undc 0111.nia nula scu pcccata oriuntur, crueifixc– rint simul cum onmibus vitiis et eoncupisccntiis, legc non indigent. - Spiritus, quo christianus vivit, ostcndatur in tota conversatione quotidiana, maxime vero in his quac rcspieiunt dilcetioncm proximi (5, 22-25) . .Afjcctt1s //attac gloria!' rcprinntur, quia cst causa provocationmn et invidiae (5, 26). Pcccatorcs con-igantur quidcm, sed modo debito, cum snavitatc crga eos, cum hnmilitatc erga semctipsum; potcst cnim et ipsc tentari; et tune opus habebit ab alío adiuvari. Iuvent se invi– cem fratrcs ad onera mutua portan.da, sic cnim adimplebtmt lcgem. Christi. - Hie cogitat Paulus oncra scnsu morali, tribulationcs, tcn– tationes, etc., quibus subvcnitur pcr eonsolationcm, orationem, cte. fratrum. - Illusio suiipsius de proprio valore et merito vitanda cst: ad quod pracstandu.111, nihil consultius quam scipsum obicetive exami– nare; et si invcncrit de quo glorictur, gloriatio hace in scipso funda– rn.entum habebit, et non in altero; innitctur seilieet opcribus bonis propriis, et non in defcctibus aliorum, a quibus nos putamus immu– ncs. - S:::d ex illo examine absquc dubio videbit mrnsquisque dcfcetus sibi non dcesse, quos ut onus portare debcat (6, 1-6). D!' catalz11mc11is. Hoe mutumn auxilinm ínter 0111.nes cxercendum, ducit Apostolum ad easum speeialcm eateehumcnorum. Isti assun1tm– tur ab cvangclizantibus eum onmibus suis crroribus, ignorantiis, pce– catis, et instruuntur in fide; aeqmun est ut et ipsi erga magistros suos gratum animurn. exhibcant, et cos de bonis sen facultatibus suis adiu– vcnt (6, 6). Bo1111m illstantcr opcra11d11m c1;ga Olllll!'S, maximc erga domesticos fi– dei sen eonfratres christianos, quia Deus non irridctur; omnia cnim videt et suo tempore iudieabit et remm1erabit. Unusquisquc eolliget id quod seminaverit, de came eorruptionem, de spiritu autem vitam aetcmam. Ergo strenue, nullis ten-iti diffieu.ltatibus, opera bona pona– mus, id est, fructus spiritus sern.inemus, ut plenam definito tempore messcrn. invcniamus (6, 7-10). 16 Cfr. VoGTLE A., Die T11grnd- tllld Lastcrkataloge Íltl N.T.; NTAbh 16, 43 (1936).