BCCCAP00000000000000000000545

228 EPISTOLAE S. PAULI imitatoribus suae fidei; « In te be11edicent11r 011111es gentes »: hoc exemplum - inquam - probat fidem parere benedictionem, seu confcrre iusti– ficationem (3, 6-9). 3) Lex e contrario gignít 111aledicti011em; nam cum exigat obser– vantiam pracscriptiomm1 suanun, et homi.ni non suppetant vires ad eam integre observandarn., ponit eum sub maledictione transgresso– ribus conuninata: <íLex ením non est ex fide, sed, qui fecerit ea (111), l!Íllet in illis »; hoc est, non sufficit credere seu cognoscere legem ad haben– dam vitam, sed opus est insuper eam integre observare: sed cnm hace integra lcgis observatio sit hom.ini impossibilis (valde difficilis), lex constittút hominem potius sub maledicto. - Christus autem, per Eius in Cruce exaltationem, redemit nos ah hac malcdictione, factus pro nobis 111aledict11111, id est, assumens in se illam maledictionem legis, in Drnt. 21, 23 contentam: « A1aledictus om11is q11 i pe11det in ligno >>; et statuit aliud medium bcnedictionis, nempe, fidem in lpsum. Unde bcnedic– tio Abrahae promissa pro gentibus, obvcnit illis per fidem in Chri– stum. (3, 10-14). 4) Norma divina, secundum quam iustificatus est Abraham ante circwncisionem, manet immutata, etiam post latam legem sinaiticam; quia ftút testamentum ratum et sigillatum, ideoque in perpctuum valiturum, nullis posterioribus dispositionibus abrogandum. Promissío est prior tempore, ideoq11e et potíor i11rc. Lex quae nonnisi post 430 anuos lata est, non potest irritare promissionem; maxime cum ea sit facta in gratiam Christi, qui est semúús Abrahae nobilissima pars (3, 15-18). 5) Tantum abest ut !ex confcrat iustitiam, ut potius sit occasío tra11sgrcssío1111111; imo ad hoc superaddita est a Deo, ut homo se trans– gressionum reum, atque ideo irae divinae obnoxium sentiens, non a lege, sed a pronússione, non ab operibus lcgis, sed a fide in Christum, iustitiam et vitam exspectaret. - Lex lata est ab Angelis, per Media– torem Moyscm; pronússio autem a Deo ipso sú1e mediatore 11 (Gal. 3, 19-22). 6) Lex fuit regímen temporale, <í donec veniret semen» (3, 19), vel donec « veniret fides >> (3, 23), et data est ut regímen serllitutis et subiectionis, ad hoc ut duceret homines ad Christum, in quo iustifi- 11 Hi versus 19-20 obscuri sunt: probabiliter vult Paulus notare indolem bila– teralem et onerosam legis, unilateralem et gratuitam promissionis. Ut horno augea– tur bonis temporalibus in lege promissis, debet eiusdem lcgis praecepta adamussim observare, adeo ut ea bona dentur ei tamquam merces operum legis; ut autem habeat bona spiritualia in promissione contenta, snfficit Deo promittenti crederc. Cfr. DA– NIEL! J., Mediator a11te111 1mi11s 11011 est; Gal 3, 20: in VD 33 (1955) 9-17.