BCCCAP00000000000000000000545

EPISTOLA AD GALATAS Galatiae scpte11trio11alis se11 proprie rlictac, ab Ephcso, círca mm. 57/58. - Utrum ponenda sit ante 1 Ep. ar! Cor. ab cadem Urbe scriptam, an post illam, non constat. - Ceterum, definitio harum quaestionum haud multum refert ad interpretationem Epistolae, quod munus no– strum specificum est. D) ARGUMENTUM EPISTOLAE. - Vult Paulus vindicare hanc ve– ritatem: I11stificatio et sal11s 11011 pc11rlet ab obscrvm1tia Legis mosaicae, et in spccic ab 11s11 'cirwmcisio11is', ser! 1111icc afirlc in Christ11111; a fide, inquam, quae per caritatem operatur. E) Drvrsro. - Praeter brevcm Introd11ctionc111 (1, 1-10), et Epi– log11111 (6, 11-18), habet tres partes: a) apologeticam (1, 11-2, 21), in qua Paulus suam dignitatem apostolicam et originem. divinam suae doctrinae, atque plenam cum ceteris Apostolis conformitatem, histo– rice defcndit; b) dogmaticam (3, 1-5, 12), in qua probat iustitiam csse ex fide, non ex lege, a cuius servitute Christus nos liberavit; e) parae– ncticam (5, 13-6, 10), in qua conclusiones ad vitam practicam ex doctri– na exposita deducit et accommodat. F) ANALYSIS. - In t ro d u c ti o continet, a) 1, 1-5 salutatio– nem Pauli, alionunque fratrum qui cum eo erant, et apprecatur Ga– latis gratiam et pacem. - Dclineatur istis versibus duplex pars argu– menti in Epístola tractandi: apologctici imprimís, ncmpe: « Aposto– latus Pauli non humanam. sed divinam habct originem » (v. 1); deinde dogmatici, vidclicet: « liberatio a peccatis, sen iustificatio, per mortem Christi pcracta est (v. 4); igitur non ab aliis mcdiis, praeter c1uam a Christo pcr fidem apprehenso, cxpcctanda est >>. b) - n·. 6-10 - Manifcstat Paulus motivum scribendi; grave et immincns periculum fide1 Galatarurn.: incrcdibili cnim animi levitatc in co sunt ut Evangclium Christi quod ipsis pracciicavit rclinquant, et ad aiiud a pcrturbatoribus cis oblatum. transire iam parent. Sciant ergo non esse aliud Evangdium, sed veri Evangclii falsificationem et corruptionem 4 , id quod eis offcrtur. Galatac gm « in gratlam Christi vocati erant », qui doctri11a111 libertatis christianac a copiosa redemptione Christ1 profiuentis auciicrant, nunc perturbantur aliam rloctrinam scr– viwtís (necessitatis observantiarum iegalium) audientes, et iam in eo sunt ut « transferantur », id est, ut opinionem mutantes, gratiam Chri- 4 Verbum ¡.ts,acr,-prh¡,a: = « convcrtere, commutare, pervertere aliquid, ita ut res desinat esse quae erat »: illi ergo falsi apostoli mutationcs in Evangelium induce– bant, quae cius naturam afficiebant.