BCCCAP00000000000000000000545

2 THESS. 2, 1-12 219 suain lvc:pyEtu.v act1v1tatem conferet, quem sua virtute instruet, ut faciat signa et prodigia utique mendacia: id est, res stupendas, quae ocu.los percellunt, quamvis veritate carentes. v. 10 - Finis diaboli in toto hoc apparatu thaumaturgico, quo instruit suum suppositum Antichristum, est « i n o m n i s e d u e - ti o n e i n i q u i ta ti s >>; id est, ut omni modo homines sedu– cat ad iniquitatem; vel ut opus iniquum scducendi homines facilius possit complere. Et quamvis ars diabolica antichristi talis futura sit, ut omnes homines decipi possint (cfr. Mtt. 24, 24 sq.), tamen solis « iis qui percimt », nocebit: = -ro~; cx.,-oD.u¡úvotc;, illis qui destinati sunt pcrditioni 44 : tales vero cffccti sunt propriá culpá, sicut dicitur statim; « eo quod charitatem vcritatis 11011 rccepcnmt, ut salví ficrcnt ». « Non receperunt », intellige dictum pcr litotcm, = noluerunt recipere, vcl reiccerunt: T)¡v &yr:Í:;n¡v -r'r¡c; cx.A·r¡-l:ldu.c; = alllorcm vcritatis; ut horno recipiat veritatem, debet eam prius amare, concupisccre, (« initium enim illius [sapicntiae, vcritatis] verissima est disciplinae concupiscen– tia, seu dilectio »; Sap. 6, 18 sq.): unde, « amorcm veritatis non rece– perunt », idem est ac « inquisitionem veritatis neglexerunt; veritatem, quam amare dcbuerant, rcpudiarunt »; << dilexerw1t cnim homincs ma– gis tcnebras (crroris), quam lucem (veritatis) » (lo. 3, 19). Et tamen, amor veritatis, scu vcritas amantcr suscepta, eos ad salutem duxisset (« ut salvi ficrent »), nam « concupiscentia... sapientiae deducit ad rc– gnum perpetuum » (Sap. 6, 21) 45. 11. 11 - « Ideo (quia vcritatem amare renuerunt), 111ittct illis Dc11s (permissive quidcm, sed ad vindictam) opcratio11cm errorís, lit crcdant mcndacio ». - « Operationem erroris », Evspystu.v ,.),rí.v-r¡c;, videtur starc pro= « activitatem crroris, vel imposturae »; sel. illa signa et prodigia mendacia, quae faciet antichristus ad homines decipiendos (v. 9). « Ut crcda11t 111c11dacio »; partícula «lit» non tam est consecutiva, quam fina.lis: dcscribitur cnirn. iustitia Dei vindicativa, qua peccata praetcrita novorum pcccatorum perrn.issione punit; et iusta poena eorum qui veritatern. generase a Deo oblatam reiiciunt, est illos sinere 111 errores prolabi, et mendacio a deceptoribus proposito crcdere 46 • 44 Cfr. 1 Cor. 1, 18; nbi o[ crc,>~Ó¡i.svot opponnntur ,oic; &rronu¡úvoic;, = iis qui pcrcnnt, ii qui salvantnr. 45 Scnsns lntjus pulcrac scntcntiac « caritatcm vcritatis rccipcrc, ut salvi fiant », bcnc illustratur a Sapiente, Sap. 6, 18-21, noto illo sorite, vcl concatcnationc, cnius primum et ultimum membrum supr.1 in tcxtu cx,cribimus. 46 Cfr. eamdem doctrinam de modo quo institü Dei vindicativa in homincs