BCCCAP00000000000000000000544

SERMO DE PANE VITAE: JO. 6, 26-71 271 utique quae vcre mors est, nempe mortem spiritualem, qua totus horno, corpore et anima; in aeternam perniciem desinit. A morte quidem corporis non liberat, sed confort spem certam beatae resurrectionis, quam Christus manducantibus hunc panem formaliter promittit (v. 54). v. 51 - 16. Iterum dicit Iesus seipsum esse panem hunc vivum, qui habet et dat vitam, dum manna non erat panis vivus, sed creatu– ra inanimata: Ipse est panis vivus, qui de caelo descendit, vere a Deo procedens. - Hic versus 51 ª est parallelus cum praecedenti, et eum explicat per antithesim mortis et vitae. Qui manducaverit hunc panem, non morietur (v. 50); qui manducaverit hunc panem vivum, vivet in ,aeternum (v. 51): et sic apparet de qua morte agatur, nempe de morte aeterna, quae est «mors secunda» (Apoc. 2, 11; 20, 14). v. 51c - Post gradualem revelationem mysterii quae praecessit, animi audientium, si bene fuissent dispositi, suffi.cienter praeparati esse poterant ad ultimam Christi dedarationem de pane vitae accipiendam: .« Et panis quem Ego dabo, caro mea est pro mundi vita ». - Locutus fuerat de cibo mysterioso, non pereunte, quem ipse, Filius Hominis daturus ,erat (v. 27); proposuerat insuper seipsum ut panem vivum, de caelo descendentem, cuius manducatio' arcet mortem, dat vitam (vv. 33, 35, 48-5 Ph); nunc hunc panem dedarat esse carnem suam 17. - Inci– sum << pro mundi vita » potest referri vel ad priora verba versiculi, « pa– nis quem ego dabo pro mundi vita», i. e. ut vitam mundo commu– nicem, ut mundus, = (homines) vitam habeant, est « caro mea»: vel cum posterioribus coniungi, sic: « caro mea est pro mundi vita », quo innueretur iam idea sacrificii. Primo modo ordinat verba cod syrsin., « panis quem ego dabo pro mundi vita, est caro mea », vel « corpus meum » (Vet. lat.), quam lectionem novit et approbare videtur TER– TULLIANUS, eamque nonnulli interpretes praeferendam censent 18. - At non est cur ordinem verborum, prout in textu communiter tra– dito habetur, relinquamus. Iam innuitur sacrificium eucharisticum, quod in institutione, - praesertim prout ea a Le. 22, 19; et a Paulo I Cor 11, 24 narratur, - darius exprimitur: ""º crwµ.ix µ.ou, ""º úm:p úµ.wv ~i- 16 Hic versus in textu gr. complectitur vv. 51 et 52 Vulgatae: sic deinceps usque ad finem cap. 6 1ma unitate retro manet t. gr., cuius numerationem sequimur. 17 In institutione Eucharistiae iuxta tres Synopticos, et Paulum (I Cor. 11, 23-34), ponitur To crwµo:: = corpus: Joannes, qui in Prologo Ev. dixerat, « Et Ver– bum caro ( cr&p~) factum est », atque in suis Epp. loquitur de Verbo in carne mani– festato (I Jo. 4, 2; 2Jo. 7), nunc etiam adhibet vocem caro, cr&p~, hí'c et infra vv. 54-57. 18 V. gr. F. XAv. PoRPORATO, Panem caeli dedit eis, in Verb. Dni 9 (1929), 79-86.