BCCCAP00000000000000000000544

PARABOLA SEMINIS ULTRO GERMINANTIS: MC. 4, 26-29 257 est, cum iam maturus se tradiderit vel obtulerit demetendum; aut, cum fructus maturuerit. Alii verbum activum nocpoc~o ¡ sensu vocis mediae vertunt: = cum se produxerit fructus » (Ita VosTÉ cum *W. Wmrn). - &.nocr-rsAAEL -ro ~psnocvov = mittit falcem, id est, demetit; vel mittit messores, qui fruc– tum colligant. Falx potest esse metonymia pro homine falcem adhibente. - 1tocpÉcr-r'Y)XEV = praesens est, advenit, adest (messis) 13. · 2° - Propositio parabolae. - Formula introductoria, propria huius parabolae, « Sic est regnum Dei, quemadrnodurn... », dicit earn propositarn esse ad illustrandarn naturarn vel aliquam proprietatem regni Dei, per comparationem seminis iacti in terram... ; et aequivalet huic: « In regno Dei res se habet, vel contingit similiter ac cum grano terrae mandato »: accidit in vel cum regno Dei, sicut cum quis (horno sicut 'is hebr stat indeterminate pro « quis », aliquis »), iecerit (gr. aor ~cx).:r¡) sementem in terram. - Seminatio non describitur, sed suppo– nitur iam facta: ideo intentio parabolistae non fertur in fundationem regni Dei, sicut in parabola seminantis, sed in hoc quod accidit post eius fundationem, nempe in eius incrementum graduale usque ad con– summationem seu perfectionem. v. 27 - Jacto semine in terram, agrícola non comparet amplius in agro usque ad messem. Haec eius apparens incuria respectu seminis iacti, graphice describitur: « et dormiat, et exsurgat, nocte ac die »: id est, omni ulteriori cura agri sui relicta, vacat suis habitualibus occu– pationibus, tranquille dormiens sen requiescens, et negotiis attendens continuo. - Interea, semen germinat virtute sibi insita, quae sub de– bitis condicionibus terrae se necessario explicat; et germen paulatim crescit, in altum surgit processu quodarn occulto, qui fugit, non qui– dem sensus agricolae, qui potest incrementum et evolutionem germi– nis percipere, sed eius scientiam et facultatem: wc; oux oWev ocu-r6c;: wc;· sensu n&c;, « quomodo id fiat, ipse nescit; modo ei ignoto id fit ». v. 28 - Semen invenit in terra quidquid necessarium est ad sui germinationem: et terra ultro praebet ei elementa germinationi con– venientia; imo ipsa terra dicitur fructificare ultro, quatenus ex ipsa, propria virtute a natura praedita, facit ut semen fructificet. Descri– buntur gradus quos terra percurrere facit semen sibi commissum: pri– mum, apparet herba x6p-roc;, tenera planta in modum herbae: deinde 13 Cfr. de textu huius parabolae H. SAHLIN, Zum Verstiindnis von drei Stellen des Mk.-Evangeliums, I, Mk 4, 26-29: disputat de, a) w<; ó[v.&pwrro<; ~&):¡¡; b) w<; oux o!aev ocu't"6<;; e) /hocv ae rrocpocao¡; ó xocprr6<;. Solvit rem ex originali aramaico, quem supponit. (Cfr. Bibl. 33 (1952), pp. 53-58.