BCCCAP00000000000000000000544

256 MINISTERIUM PUBLICUM CHRISTI: A.1\fNUS II. adiuncta temporis, loci, auditorum, sunt eadem ac in praecedenti pa– rabola seminantis. 1 º - Textus. - Incipit formula quae solum in hac parabola occur– rit: « Sic est regnum Dei, quemadmodum... » (OíS't'@:; ••• wc;): quae formula aequivalet alii communiter adhibitae: « Simile est regnum caelorum... )) Vulgata habet v. 26: «•.. quemadmodum si horno iaciat... » quod responder lectioni quorumdam codd. gr. wc; e&v &. ~ ... Hanc lectionem retinet P. FoNCK, qui, sicut V OSTÉ, suspicatur particulam e&v omissam fuisse in plerisque codd. ob haplographiam ante &v&pw1toc;. Certe ea partícula sup– plenda est mente, et coniunctiva ~ix)..y¡, x.a&euoy¡, etc, quae sequuntur (vv. 26 s.) eam videntur supponere. Tamen editiones criticae legunt sine z&\I, quia, cum sit lectio difficilior, reputatur etiam antiquior et originalis. « ••. quemadmodum si horno iaciat sementem in terra »: non vult dicere quod semen iaciatur, et relinquatur in superficie terrae, quin cooperiatur; supponitur agricolam omnes labores praevios seminationis rite peregisse, et semen terrae mandatum fuisse, ita ut germinare possit. v. 27: cave ne coniunctivum &ydp-y¡'t'at = exsurgat, sumas de semine, quod exsurgere vel evigilare diceretur postquam aliquo tempore dormire videbatur; sed de honúne, agricola, qui dormit et exsurgit nocte ac die, id est, qui laboribus suis communibus vacat ínter sementem et messem, quin de semine olim iacto curare videatur. - vux-ta XClt ~[L~pClv, est accusati– vus temporis, indicans durationem et continuationem, et dividitur ínter utrumque verbum X.O(.&euoy¡ et eydp"Y)'t'Clt: dormiat nocte, et exsurgat die. ~)..acr't"q. est hic coniunct praes a ~)..acr't'ixw (= ~)..acr't'ixvw), <<germino». - µ-y¡ x.uv- y¡'t'at, = coniunct praesens med vocis a [L"Y)X.Úvw (denom. a µ'i¡– x.oc ; = longitudo), « in longum se producit planta, i. e. crescit, longior fo»: (est hapaxleg). - &e; oux. o!oev cx:ú-r6c; = quomodo (hoc fiat), nescit ille. Vulg ad sensum reddit: « dum nescit ille ». v. 28: av't"O[LIX't'"Y) (-oc;--y¡-ov) = spontanea, ultronea: Vulg. reddit ad– verbialiter, = ultro, ex seipsa, terra fructificat. (N. B. - Hoc adiectivurn Clú't'O[LIX't'"Y) occurrit iterum tantum Act. 12, _ 10 de porta quae ultro se ape– rit). - 1tA~p1) cr'i:'t'ov ev '1'(¡) cr't'ixxu"L: accusativus est normalis, pendens a x.ap1toq:¡ope:'i:, sicut duo praecedentia x6p't'ov et cr't'&xuv, et ita habent edi– tiones criticae. Aliqui codd. tamen (B D W, &) habent in nominativo 7tA~p-y¡c; ..., quasi esset nova propositio substantiva, exprimens admirative ulti– mum gradum evolutionis seminis: « en, plenum frumentum in spica! ». Vel dici potest 1tA~p-y¡c; tractari ut indeclinabile, sicut saepe in papyris et mss., et ideo esse etiam accus. v. 29: 1tcx:paoo'i:, est coniurtct aor 3ae prs. a 1tapClot◊wµt = trado; sed_ sensus iste « tradendi aliquem (cfr. lo. 13, 2), vel aliquid », non videtur hic convenire: nam subiectum verbi est ó x.ap1t6c;. Hoc verbum, praeter sensum « tradendi », habet etiam sensum « permittendi », (cfr. ZORELL, Lex gr. N. T.,. sub voce, 5), qui bene hic convenit: = cum autem fructus permiserit », id