BCCCAP00000000000000000000544

DE PARABOLIS EVANGELICIS 239 , Fundamentum sermonis parabolici est intima analogia et similitudo quae viget inter ordinem naturae physicae et ordinem supernaturalem gratiae. Res naturae, quas melius cognoscimus ex usu quotidiano, aptae sunt ad veritatem superioris ordinis minus notas illustrandas: ideo Christus, optimus Magíster, hoc genus docendi praeamavit, nos ab inferioribus ad superiora, a facilioribus ordinis naturae ad diffici– liora ordinis supernaturalis quasi manu ducens, et laborem inquisi– tionis nobis minuens et brevians, nam « longum iter per praecepta, breve et efficax per exempla » (SENECA, Ep. 6). II -; Analysís generís parabolici. Ad efformandam parabolam tria concurrunt: 1 º) narratio vel descriptio aliqua, vera vel verisimilis, ex natura sive ex usibus hominum desumpta: 2º) veritas superior, quae illa narratione vult illustrari, et quae in parabolis evangelicis est Re– gnum Dei seu Ecclesia: 3°) collatio typi ( = similitudinis in narratione propositae) cum antitypo (= veritate superiori); nam cum parabola sit comparatio, debet includere collationem duorum terminorum qui– bus ipsa comparado essentialiter constat. Quoad primum observa: In descriptione typi quaedam efferuntur prae aliis, et quasi in primo plano collocantur; cetera autem ad com– plementum imaginis et ad ornatum narrationis ponuntur, ut scena sit completa, et audientibus amoena. In applicatione ratio habenda est diversorum elementorum, et momenti eis tributi, ut veritas quae doceri vult eruatur, assumpto principali et neglectis secundariis. Quoad alterum: doctrina parabolae, seu veritas quae ipsa docetur, potest esse manifesta vel occulta. Quandoqu.e ipse Christus, rogatus a discipulis, dignatus est doctrinam parabolae aperire, et applicationem lpse facere 3: quandoque ipse evangelista indicat rationem parabolae a Chrisfo propositae, et sic etiam doctrinae quam ea vult illustrare 4: alias, ipse contextus praecedens, vel etiam subsequens, adiuncta quo– que personarum, loci, temporis, qúibus parabola proponitur, inservient ad lectionem eius inveniendam. - In istis casibus poterit exerceri ingenium exegetarum, et apparebunt diversitates opinionum, pro. di– versa aestimatione elementorum parabolae, pro diversis regulis inter– pretationis quas unusquisque sequitur, vel pro diversa earumdem re– gularum applicatione. 3 V. gr. in parabola seminantis (Mt. 13, 18-23; et parall.), vel zizaniorum (ibi, vv. 37-43), vel eum doeebat quid eoinquinet, quid non (Mt. 15, 10-20; Me. 7, 14-23), et saepe alias. 4 V. gr. Le. 19, 11; 15, 1 sq.