BCCCAP000000000000000000000206

226 LOS IDEALES DE SAN FRANCISCO DE ASÍS de Asís" ( 32 ). Y aun en su Testamento, donde el santo Fundado vuelve su mirada a sus primeros días, advierte: "El Señor me concedi1 gracia a mí Fray Francisco para que así empezara a hacer peniten cia" ( 33 ). Y en conformidad con esto aparece después toda la vid de pobreza, humildad, simplicidad, castidad, tal como la prometían : practicaban los Frailes, como vida de penitencia; y de hecho esta vid exige en alto grado el espíritu de penitencia y supone un ejercicio n1 interrumpido de penitencia. Francisco los llevó ambos hasta el heroísmo propiamente dicho de 1 penitencia. Desde el primer día, en que comenzó a retirarse del mundc se impuso penitencias tan graves, que por ello fué burlado comi loco ( 34 ). Cuando poco después delante del Obispo de Asís se desnud1 de sus ricos vestidos para devolvérselos a su padre Pedro Bernardorn se vió que llevaba un cilicio a raíz de la carne ( 35 ). En adelante s hizo una túnica por demás ruda, áspera, y pobre para crucificar dí y noche su carne ( 36 ). Si alguna vez le daban un vestido suave : blando, cosíale por dentro pequeñas cuerdas, afirmando que según e dicho de la Verdad eterna no hay que buscar vestidos muelles en la chozas de los pobres sino en los palacios de los ricos ( 37 ). Como 1 preguntasen una vez cómo podía defenderse del riguroso frío de invierno con tan miserable vestidura, respondió: "Si en nuestro inte rior estuviéramos ardiendo en el deseo de la patria celestial, f ácilment soportaríamos el frío exterior" ( 38 ). Esto lo decía para no verse obli galo a confesar que con frecuencia casi llegó a helarse por lo miserabl de su vestido. Cierto día yendo el Santo de camino con un tiemp, muy frío y un viento muy fuerte, vino a perder algo el ánimo; per, apenas lo hubo notado, cobrando nuevo aliento subió a un mont< donde sabía que estaba solo, se quitó el hábito y así medio desnud, se expuso al penetrante viento norte, diciéndose a sí mismo: "¡Qu bien me vendría si tuviera una túnica!" ( 39 ). Aun de noche tenía puesto su áspero hábito, siendo éste y el cilici (32) "Viri poenitentiales de Assisio." lbíd., n. 58. (33) "Dominus ita dedit mihi fratri Francisco incipere facere poenitentiam. Testam., Opuse., ed. LEMMENs, 77; BoEHMER, 36. (34) "Cernebant eum a pristinis moribus alteratum et carnis maceration valde confectum, et ideo totum quod agebat exinanitioni et dementiae imp11 tabant." THoM. CEL. I, n. 11. (35) S. BoNAV., c. 2, n. 4. (36) "Parat sibi ex tune tunicam crucis imaginem praeferentem, ut in e propulset omnes daemoniacas phantasias: parat asperriman, ut carnem in e crucifigat cum vitiis et peccatis: parat denique pauperrimam et incultam, ( quae a mundo nullatenus valeat concupisci." THOM. CEL. I, n. 22. (37) S. BoNAv., c. 5, n. 2. (38) Jbíd. (39) "Frater Radulphus Remensis Anglicus narravit, quod cum sanctus Frar

RkJQdWJsaXNoZXIy NDA3MTIz